Aksjomaty oddzielania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Schemat aksjomatów oddzielania (aksjomaty wyżej są silniejsze, linia oznacza wynikanie).

Aksjomaty oddzielania mówią o pewnych własnościach przestrzeni topologicznych. Nazwa aksjomat dla tych własności jest używana tylko z przyczyn historycznych, nie mają te własności żadnej specjalnej pozycji wśród innych własności (chociaż niektóre z aksjomatów oddzielania są bardzo często wymagane od rozważanych przestrzeni). Oddzielanie odnosi się do wspólnego charakteru tych własności: w pewnym sensie każdy z tych aksjomatów mówi o oddzielaniu różnych obiektów w przestrzeniach topologicznych przez zbiory otwarte lub przez funkcje ciągłe lub przy użyciu jeszcze innych metod.

W początkowym okresie rozwoju topologii niektóre z aksjomatów oddzielania były sugerowane jako jedne z warunków definiujących przestrzenie topologiczne. Na przykład Felix Hausdorff postulował, aby przestrzenie topologiczne spełniały warunek T2 (patrz poniżej).

W literaturze topologicznej występuje znaczna ilość własności, które są określane jako aksjomaty oddzielania (przynajmniej przez ich autorów). Nie ma jednomyślności co do stosowanej terminologii i pewne nazwy mogą być używane w różnych znaczeniach. Czytelnik literatury topologicznej powinien zawsze upewnić się co do znaczenia terminów stosowanych w danym artykule czy też książce.

Ciąg główny aksjomatów oddzielania[edytuj]

Wśród wielu własności oddzielania rozważanych w topologii specjalną pozycję zajmują aksjomaty oznaczane T_i. Litera T pochodzi od niemieckiego słowa Trennung (oddzielanie), a indeksy i wskazują jak silną jest rozważana własność. Dość ogólnie akceptowaną regułą jest, że większa wartość indeksu i wskazuje na silniejszy aksjomat. Ta niepisana reguła ma także wpływ na większą jednoznaczność nazewnictwa i w zasadzie znaczenie każdego z aksjomatów T_i jest ustalone.

Niech \tau będzie topologią na zbiorze X. Powiemy, że przestrzeń topologiczna (X,\tau) spełnia aksjomat:

  • T0, jeśli
dla dowolnych dwóch różnych punktów x,y\in X istnieje zbiór otwarty w X, który zawiera dokładnie jeden z tych punktów;
  • T1, jeśli
dla dowolnych dwóch różnych punktów x,y\in X istnieje zbiór otwarty U\subseteq X taki, że x\in U, ale y\notin U;
  • T2, jeśli
dla dowolnych dwóch różnych punktów x,y\in X istnieją rozłączne zbiory otwarte U\subseteq X i V\subseteq X takie, że x\in U i y\in V;
  • T3, jeśli
X spełnia aksjomat T_1 i dla każdego zbioru domkniętego F\subseteq X i dowolnego punktu x\in X\setminus F można znaleźć rozłączne zbiory otwarte U,V\subseteq X takie, że x\in U i F\subseteq V;
X spełnia aksjomat T_1 i dla każdego zbioru domkniętego F\subseteq X i dowolnego punktu x\in X\setminus F można znaleźć funkcję ciągłą f:X\longrightarrow [0,1] taką, że f(x)=0 i f(y)=1 dla wszystkich punktów y\in F;
  • T4, jeśli
X spełnia aksjomat T_1 i dla każdych rozłącznych zbiorów domkniętych E,F\subseteq X (czyli E\cap F=\emptyset ) można znaleźć rozłączne zbiory otwarte U,V\subseteq X takie, że E\subseteq U i F\subseteq V;
  • T5, jeśli
każda podprzestrzeń przestrzeni X spełnia aksjomat T_4;
  • T6, jeśli
X spełnia aksjomat T_4 i każdy domknięty podzbiór X jest przekrojem przeliczalnej rodziny zbiorów otwartych.

Często zamiast mówić "przestrzeń spełnia aksjomat T_0" mówimy po prostu, że jest T_0. Analogicznie dla pozostałych aksjomatów.

Własności i przykłady[edytuj]

T_6\Rightarrow T_5\Rightarrow T_4\Rightarrow T_{3\frac{1}{2}}\Rightarrow T_3 \Rightarrow T_2\Rightarrow T_1\Rightarrow T_0,

gdzie T_i\Rightarrow T_j należy interpretować jako stwierdzenie, że każda przestrzeń topologiczna spełniająca aksjomat T_i spełnia także aksjomat T_j. Żadna z powyższych implikacji nie może być zastąpiona przez równoważność.

  • Aksjomaty T_0,T_1,T_2,T_3,T_{3{1\over2}},T_5, T_6własnościami dziedzicznymi. Natomiast własność T_4 nie jest dziedziczna, co właśnie było powodem do wprowadzenia aksjomatu T_5, czyli dziedzicznej normalności.
  • Następujące dwa twierdzenia wyjaśniają, dlaczego własności T_5, T_6 są zaliczane do aksjomatów oddzielania:
Przestrzeń T1 X spełnia aksjomat T_5 wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej pary zbiorów A,B\subseteq X takich, że A\cap{\rm cl}(B)=\emptyset={\rm cl}(A)\cap B istnieją zbiory otwarte U,V\subseteq X takie, że A\subseteq U, B\subseteq V i U\cap V=\emptyset
Przestrzeń T1 X spełnia aksjomat T_6 wtedy i tylko wtedy, gdy dla każdej pary rozłacznych domkniętych zbiorów A,B\subseteq X istnieje funkcja ciągła f:X\longrightarrow [0,1] taka, że f^{-1}[\{0\}]=A i f^{-1}[\{1\}]=B.

Zobacz też[edytuj]