Aktywacja neutronowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy fizyki jądrowej. Zobacz też: inne znaczenia słowa aktywacja.

Aktywacja neutronowa – proces, w którym promieniowanie neutronowe indukuje radioaktywność w materiałach.

Zachodzi, gdy jądra atomowe przechwytują swobodne neutrony, stając się cięższymi i wzbudzonymi. Wzbudzone jądra często ulegają natychmiastowemu rozpadowi emitując cząstki takie, jak neutrony, protony lub cząstki alfa. Wychwyt neutronu, nawet po natychmiastowym rozpadzie, często powoduje powstanie niestabilnych produktów aktywacji. Takie jądra radioaktywne mogą wykazywać czas połowicznego rozpadu w zakresie od ułamków sekundy aż do wielu lat.

Aktywacja neutronowa przeprowadzana jest w reaktorach atomowych.

Aktywacja neutronowa jest wykorzystywana do wytwarzania izotopów promieniotwórczych, w tym kobaltu 60. Prowadzone są badania nad przyspieszeniem rozkładu niektórych radioaktywnych izotopów, zawartych w odpadach po przetwarzaniu wypracowanego paliwa jądrowego (cykl paliwowy).