Akwaforta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Akwaforta autorstwa Friedricha Kauke

Akwaforta, kwasoryt (wł. acquaforte – mocna woda czyli kwas azotowy) – technika graficzna wklęsła, także odbitka otrzymana tą techniką. Technika akwaforty została wynaleziona na przełomie XV i XVI wieku, a spopularyzowano ją w XVI wieku[1].

Polega na wykonaniu metalowej formy drukowej z rysunkiem uzyskanym za pomocą trawienia. Płytę miedzianą lub cynkową pokrywa się nierozpuszczalnym w kwasie werniksem akwafortowym i następnie wykonuje się rysunek stalową igłą odsłaniając powierzchnię metalu[2]. Przez zanurzenie płyty w kwasie następuje wytrawienie wgłębnego rysunku na płycie. W celu pogłębienia kresek w partiach ciemnych rysunku proces ten powtarza się kilkakrotnie. Po ostatnim trawieniu i usunięciu werniksu w płytę wciera się farbę drukową, która zatrzymuje się tylko w wytrawionych zagłębieniach. Wciśnięta w wytrawione zagłębienia płyty farba przeniesiona zostaje pod naciskiem w prasie wklęsłodrukowej na papier[3].

Akwafortą posługiwali się: Albrecht Dürer, Rembrandt, Jacques Callot, Francisco Goya[4], Giovanni Battista Piranesi, James Abbott McNeill Whistler, Marc Chagall, Pablo Picasso, Taras Szewczenko, Daniel Chodowiecki, Jan Piotr Norblin, Michał Płoński, Leon Wyczółkowski, Józef Mehoffer, Józef Pankiewicz, Wojciech Weiss, Zbigniew Rabsztyn, Józef Pieniążek, Magdalena Gintowt-Juchniewicz, Barbara Rosiak, Leszek Rózga, Tadeusz Michał Siara, Beata Nehring.

Pierwsza akwaforta datowana jest na rok 1513, a jej twórcą jest szwajcarski sztycharz Urs Graf[5]. W wyniku rozwoju tej techniki w XVIII w. wynaleziono akwatintę poszerzającą możliwości oddawania półtonów.

Commons in image icon.svg
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło akwaforta w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Techniki sztuk graficznych (pol.). Koło Artystyczno-Naukowe - WEŹ TO. [dostęp 2014-05-15].
  2. Agnieszka Mazek: Technika akwaforty i akwatinty (pol.). W: Grafika [on-line]. [dostęp 2014-05-15].
  3. Hendrik Kolenberg: What is etching? (ang.). W: the artist’ s studio [on-line]. Cairns Regional Gallery. [dostęp 2014-05-15].
  4. Akwaforta (pol.). Onet Wiem. [dostęp 2014-05-15].
  5. Arthur M. Hind: A History of Engraving and Etching. Courier Dover Publications, s. 88. ISBN 0486209547.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]