Ala al-Aswani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ala al-Aswani
علاء الأسواني
Ala al-Aswani
Data urodzenia 26 maja 1957
Zawód pisarz, polityk

Ala al-Aswani (ur. 26 maja 1957) – egipski pisarz, założyciel ruchu politycznego Kefaya.

Życie i kariera[edytuj | edytuj kod]

Asawani urodził się 26 maja 1957 r. Jego matka, Zainab, pochodziła z rodziny arystokratycznej; jej wujek był Paszą i Ministrem Edukacji przed Rewolucją egipską w 1952 r . Jego ojciec, Abbas Al-Aswani, pochodził z Asuanu, był prawnikiem i pisarzem; został zapamiętany jako „urzekający i charyzmatyczny mówca mający szerokie poparcie wśród egipskiej inteligencji.” Abbas Al-Aswani regularnie pisał również eseje do tygodnika „Rose al-Yūsuf” pod pseudonimem Aswaaniyat[1]. Zmarł kiedy Ala miał dziewiętnaście lat.

Aswani uczęszczał do Le Lycée Français w Kairze oraz otrzymał licencjat ze stomatologii na Uniwersytecie Kairskim w 1980 r. Tytuł magistra w stomatologii uzyskał na Uniwersytecie Illinois w Chicago[2]. Mówi w języku arabskim, angielskim, francuskim i hiszpańskim. Studiował Literaturę Hiszpańską w Madrycie.

Al-Aswani poślubił swoją pierwszą żonę w wieku dwudziestu lat, była ona dentystką, miał z nią syna Seifa. Mając 37 lat, ożenił się ponownie, tym razem z Eman Taymoor z którą miał dwie córki, Mai i Nade. Pisał krytykę literacką pod tytułem “parenthetic phrase” do Egipskiej gazety Al Shaab z czasem stał się odpowiedzialny za kulturalną stronę czasopisma. Pisał również comiesięczne artykuły do Arab Democratic Nasserist Part i cotygodniowe do Al-Dustour a z czasem do Al-Shorouk Obecnie pisze na łamach Al-Masry Al-Youm we wtorki. Jego artykuły są również publikowane w międzynarodowych gazetach takich jak: The New York Times[3], Le Monde[3], El Pais[4], The Guardian[5], The Independent[3] i wielu innych.

Jego druga powieść, Kair. Historia pewnej kamienicy, przedstawia strukturę społeczną Egiptu stała się powszechnie znana w Egipcie oraz na Bliskim Wschodzie. Została ona przetłumaczona na 31 języków: angielski, grecki, bułgarski, kataloński, chiński, duński, turecki, holenderski, malajski, norweski, fiński, armeński, chorwacki, bośniacki, serbski, polski, portugalski, islandzki, francuski, słoweński, galicyjski, hiszpański, estoński, włoski, rumuński, rosyjski, koreański, szwedzki, niemiecki i słowacki[6].

W 2006 r. na podstawie książki Kair. Historia pewnej kamienicy został nakręcony film którego budżet wyniósł najwięcej w historii egipskiego kina[7]. Był wyświetlany na wielu międzynarodowych festiwalach filmowych oraz okazał się wielkim hitem w Egipcie. Ala Al-Aswani miał zakaz uczestniczenia w premierze. Kair. Historia pewnej kamienicy jest jednym z niewielu filmów pokazujących tabu społeczne i powszechne przestępstwa władzy, takie jak fałszowanie wyborów. Wiele osób sądzi, że te dzieło odegrało ważną rolę w kształtowaniu nastrojów rewolucyjnych wśród egipskiego społeczeństwa. Ala Al.-Aswani mówi, że w czasie rewolucji w Egipcie wiele osób mówiło mu, że „Jesteśmy tutaj z powodu tego co napisałeś”[8].

W 2007, “Kair. Historia pewnej kamienicy” została zaadaptowana na serial telewizyjny o tej samej nazwie.

W styczniu 2007 roku opublikowana została powieść "Chicago". Jej akcja toczy się w mieście w którym autor studiował.

Al-Aswani znalazł się również na liście 500 Najbardziej Wpływowych Muzułmanów na Świecie[9]. Był na pierwszym miejscu w rankingu „Top 100 Global Thinkers” w 2011 roku utworzonym przez Foreign Policy[10]. W październiku 2010 Izrealsko/Palestyńskie Centrum Badania i Informacji (IPCRI) ogłosiło, że oferuje swoim hebrajskim czytelnikom przywilej czytania najpopularniejszej egipskiej powieści Kair. Historia pewnej kamienicy. Kiedy Aswani odmówił tłumaczenia książki na hebrajski i publikowania w Izraelu, wolontariusze przetłumaczyli ją, a IPCRI oferowało ją za darmo dla rozwoju oraz zrozumienia kultury w regionie. Al-Aswani był bardzo tym sfrustrowany, odrzucił ideę normalizacji stosunków z Izraelem oraz oskarżył IPCRI i tłumaczy o kradzież i piractwo. Wniósł skargę do Międzynarodowego Stowarzyszenia Wydawców[11].

Rewolucja[edytuj | edytuj kod]

Ala Al-Aswani był na Placu Tahrir przez 18 dni przed obaleniem Mubaraka[8]. Jest on jedynym z czołowych przywódców rewolucji. Po rezygnacji Mubaraka, skonfrontował się z priemierem mianowanym przez Mubaraka, Ahmadem Szafik w egipskiej telewizji ONTV[12]. Szafik stracił panowanie nad sobą po atakach powieściopisarza. Był to pierwszy raz kiedy Egipcjanie mogli być świadkami poniżenia władzy przez cywila publicznie. W konsekwencji tego Ahmad Szafik został wyrzucony z SCAF.

Przypisy