Alain-René Lesage
Alain-René Lesage, inna wersja nazwiska: Le Sage (ur. 6 maja 1668 w Sarzeau, zm. 17 listopada 1747 w Boulogne) – francuski pisarz i dramaturg urodzony w Sarzeau, na półwyspie Rhuys, między Morbihan a morzem (Bretania).
Życiorys[edytuj]
Claude Lesage, ojciec pisarza był adwokatem. Matką była Jeanne Brenugat. Oboje rodzice osierocili go prędko a ich własność została podzielona między opiekunów małego Alaina.
Lessage'a uczyli jezuici w Vannes. Gdy skończył 18 lat, kontynuował studia w Paryżu. W roku 1692 został członkiem palestry.
Kariera literacka Lesage'a rozpoczęła się, gdy zaczął tłumaczyć książki hiszpańskich autorów, takich jak Francisco de Rojas Zorrilla i Lope de Vega.
Najbardziej znany jest jako autor powieści "Diabeł kulawy" (adaptacji hiszpańskiej powieści L. Veleza de Guevary), w której tytułowy diabeł zagląda bohaterom do domów przez dachy, oraz powieści pikarejskiej Przypadki Idziego Blasa.
W roku 1709 wystawił sztukę Turcaret, która była satyrą na finansistów francuskich.
Twórczość[edytuj]
przekłady i adaptacje
- Le Traitre puni
- Point d'honneur (French version)
- Don Felix de Mendoce
- Second Book of the Ingenious Knight Don Quixote of La Mancha
- Orlando innamorato, 1721
- Guzman d'Alfarache, 1732 (French version)
sztuki sceniczne
- Don Cesar Ursin (French version)
- Les Etrennes, 1707
- Crispin rival de son maitre, 1707 (French version)
- Turcaret, 1709
powieści
- Le Diable boiteux, 1707., Diabeł kulawy (French version)
- Gil Blas (Idzi Blas) (English version, French)
- Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres I-VI), 1715. (French version)
- Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres VII-IX), 1724. (French version)
- Histoire de Gil Blas de Santillane, (Livres X-XII), 1735. (French version)
- Histoire de Gil Blas de Santillane, 1747. -
- Aventures du chevalier de Beauchêne, 1733 (French version
- Le Bachelier de Salamanque, 1736. (French version)
- Estevanitte Gonzales, 1732
- La Valise trouvee (French version)
- Melange amusant de saitties d'esprit et de traits historiques les plus frappants, 1743
Bibliografia[edytuj]
- red. A. Adam, G. Lerminer, E. Morot-Sir, Literatura francuska, t.I, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1974
