Alaryk II
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Alaryk II Król Wizygotów |
|
| Król Wizygotów | |
| Okres panowania | od 484 do 507 |
| Poprzednik | Euryk |
| Następca | Gezalek |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Baltowie |
| Zmarł | 507, Vouillé |
| Ojciec | Euryk |
| Żona |
Teodegotha |
| Dzieci | |
Alaryk II (zm. 507) – władca Wizygotów w latach 484-507 z rodu Baltów, syn i następca Euryka.
W roku 490 Alaryk II pomyślnie interweniował w Italii na rzecz Teodoryka ostrogockiego w jego walce z Odoakrem.
Za jego panowania doszło do postępu w integracji ariańskich Wizygotów z katolicką ludnością podbitych terytoriów. 5 lutego 506 Alaryk II kazał opublikować zbiór praw Lex Romana Visigothorum, który likwidował dualizm prawny między rządzącymi się własnym prawem Gotami a ludnością galo- i hiszpanorzymską, posługującą się prawem rzymskim.
Władca zginął pod Vouillé (mówi się też pod Poitiers) w bitwie z wojskiem Chlodwiga I. Większość galijskich ziem Wizygotów przeszło pod panowanie Franków.
Alaryk miał dwóch synów:
- Gezalek – starszy i nieślubny, objął po ojcu władzę;
- Amalaryk – z żoną Teodegothą, córką Teoderyka Wielkiego.
[edytuj] Bibliografia
- Sikorski Dariusz, w: J. Dobosz, M. Serwański (red.), Słownik władców Europy średniowiecznej, Poznań, 2002, ss. 14-15, ISBN 83-7177-102-9
| Poprzednik Euryk |
Król Wizygotów | Następca Gezalek |