Albatros wędrowny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albatros wędrowny
Diomedea exulans[1]
Linnaeus, 1758
Albatros wędrowny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina albatrosy
Rodzaj Diomedea
Gatunek albatros wędrowny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Albatros wędrowny (Diomedea exulans) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosów (Diomedeidae), zamieszkujący oceany południowej półkuli do 60° szerokości geograficznej południowej. Ma największą rozpiętość skrzydeł ze wszystkich współcześnie żyjących ptaków – ponad 3 m.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Ogólne upierzenie białe, skrzydła ciemne. Duży dziób i nogi różowe. Młode mają bardziej jednolite ciemne upierzenie, z białą maską na przodzie głowy.
Rozmiary
dł. ciała – 107-135 cm
rozpiętość skrzydeł – do 3,7 m[3] (rekord 5,3 m).
Waga
6…12 kg (rekord 16,1 kg).
Zachowanie
Większość czasu spędzają w powietrzu nad otwartym morzem. Wykorzystują wznoszące prądy powietrzne powstające nad falami. Lądują na wodzie tylko podczas ciszy lub aby się pożywić. Potrafią pokonać dystans 500 km dziennie.
Długość życia
Średnio ok. 30 lat.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Otwarty ocean, wybrzeża morskie m.in. plaże, skalne urwiska, w okresie lęgowym - wyspy wokół Antarktydy.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Głowonogi, ryby oraz resztki wyrzucane ze statków.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Jajo albatrosa wędrownego

Wyprowadza jeden lęg raz na dwa lata.

Gniazdo
Duże, w kształcie stożka, zbudowane z części roślin i umieszczone na ziemi. Tworzy luźne kolonie lęgowe.
Jaja
Składa 1 jajo, białe z nielicznymi plamkami, o długości ok. 10 cm.
Wysiadywanie
Trwa 11 tygodni.
Pisklęta
Od momentu wyklucia do pełnego wypierzenia się piskląt mija 40 tygodni. Młode uzyskują dojrzałość płciową w wieku 3-4 lat, ale przystępują do rozmnażania dopiero w wieku 7-8 lat.

Przypisy

  1. Diomedea exulans w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Diomedea exulans. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Pierzaste szybowce toną - Rzeczpospolita