Albert Hyzler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Albert Hyzler
Dr. Albert V. Hyzler.jpg
Albert Hyzler
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1916
Valletta
Data i miejsce śmierci 26 października 1993
Valletta
Pełniący obowiązki prezydenta
Przynależność polityczna Maltańska Partia Pracy
Okres urzędowania od 27 grudnia 1981
do 15 lutego 1982
Poprzednik Anton Buttiġieġ
Następca Agatha Barbara

Albert Hyzler (ur. 20 listopada 1916 w Valletta, zm. 26 października 1993 roku tamże) – maltański polityk, tymczasowy prezydent Malty od 27 grudnia 1981 roku do 15 lutego 1982 roku. Związany z Maltańską Partią Pracy.

Albert Hyzler był synem profesora Josepha Hyzlera i Marietty Muscat Fenech. Ukończył studia medyczne na Królewskim Uniwersytecie Malty. W 1944 roku ożenił się z Marie Rose.

Po zakończeniu II wojny światowej zdecydował się na rozpoczęcie kariery politycznej. W 1947 roku został wybrany do Izby Reprezentantów z ramienia Partii Demokratycznego Działania, na czele której stał jego ojciec, który także zdobył miejsce w parlamencie. W 1950 roku Hyzler ponownie ubiegał się o fotel w Izbie Reprezentantów z ramienia Partii Demokratycznego Działania, lecz tym razem nie odniósł sukcesu w wyborach. W 1951 roku przeszedł do Maltańskiej Partii Robotników i ponownie dostał się do parlamentu. W rządzie Paula Boffy otrzymał tekę ministra zdrowia, którą piastował przez trzy lata. W październiku 1953 roku w proteście przeciwko koalicji Maltańskiej Partii Robotników z Partią Narodową przeszedł do Maltańskiej Partii Pracy, z ramienia której czterokrotnie dostawał się Izby Reprezentantów w kolejnych wyborach w 1955, 1962, 1966 i 1971 roku. W 1955 roku otrzymał tekę ministra zdrowia i spraw publicznych, którą piastował do kwietnia 1958 roku. W czasie antybrytyjskich protestów w 1958 roku został aresztowany na 32 dni. W okresie tym współpraował z Is-Sebh, organem Maltańskiej Partii Pracy. Po wyborach w 1971 roku został mianowany ministrem rozwoju i poczty, by w latach 1974–1976 ponownie przejąć tekę ministra zdrowia. 20 września 1976 roku odszedł z polityki, choć 7 grudnia 1981 roku został tymczasowo wybrany na urząd prezydenta, który sprawował do 15 lutego 1982 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]