Albert Memmi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Albert Memmi (ur. 15 grudnia 1920 w Tunisie) – francuski pisarz i eseista.

Memmi urodził się w rodzinie sefaradyjskich Żydów, jego pierwszym językiem jest arabski. Otrzymawszy jednak francuskojęzyczną edukację w skolonizowanych Tunezji i Algierii, Memmi zdecydował się na ukończenie swych studiów filozoficznych na paryskiej Sorbonie.

Memmi wspierał tunezyjski ruch wyzwoleńczy, jednak nie potrafił znaleźć swego miejsca w wreszcie wolnym państwie, gdzie znacznie wzrosła rola islamu. Zdecydował się tedy na pozostanie we Francji, gdzie wykładał, m.in., w École pratique des hautes études, Hautes études commerciales i na uniwersytecie w Nanterre. Opis dzieciństwa autora znajduje się w powieści Słup soli (La statue de sel), do której przedmowę napisał Albert Camus.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • La statue de sel, roman, Corréa, 1953 ;
  • Agar, Corréa, 1955 ;
  • Portrait du colonisé, précédé du portrait du colonisateur, essai, Corréa, 1957 ;
  • Portrait d'un juif, Gallimard, 1962 ;
  • Anthologie des écrivains maghrébins d'expression française, Présence africaine, Paris, 1964 ;
  • La libération du juif, PB Payot 1966
  • L'homme dominé, Gallimard, 1968 ;
  • Le scorpion ou la confession imaginaire, roman, Gallimard, 1969 ;
  • Juifs et Arabes, Gallimard, 1974 :
  • Le désert, ou la vie et les aventures de Jubaïr Ouali El-Mammi, roman, Gallimard, 1977 ;
  • La dépendance, esquisse pour un portrait du dépendant, Gallimard, 1979 ;
  • Le Mirliton du ciel, poésies, Lahabé, Paris, 1985 ;
  • Le Pharaon, roman, Julliard, 1988 ;
  • L'exercice du bonheur, Arléa, 1994 ;
  • Le Juif et l'Autre, essai, Christian de Bartillat, Paris, 1996 ;
  • Le nomade immobile, essai, Arléa, 2000 ;
  • Dictionnaire critique à l'usage des incrédules, Félin, 2002 ;
  • Portrait du décolonisé arabo-musulman et de quelques autres, Gallimard, 2004.
  • Le racisme. Folio.