Albert Neisser

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albert Neisser

Albert Ludwig Sigesmund Neisser (ur. 22 stycznia 1855 w Świdnicy, zm. 30 lipca 1916 we Wrocławiu) – niemiecki dermatolog i wenerolog.

W 1882 roku został profesorem Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1879 odkrył dwoinkę rzeżączki. Na jego cześć nazwano cały rodzaj bakterii (Neisseria). Ponadto prowadził prace poświęcone kile, między innymi jako pierwszy w 1905 przeniósł krętki blade na małpy wywołując chorobę. W latach 1905-1906 przebywał na Jawie, gdzie prowadził badania nad możliwością przeniesienia się kiły z małp na człowieka. Później współpracował z Augustem Paulem von Wassermannem nad opracowaniem skutecznego testu pozwalającego wykryć kiłę (test Wassermanna). Ponadto działał na polu immunologii oraz barwienia preparatów bakteriologicznych. Ponadto aktywnie popierał działania prewencyjne, między innymi obowiązkowe badania okresowe prostytutek.

W latach 1898-1899 na obrzeżu Parku Szczytnickiego (dziś ul. Różyckiego) zbudował dla siebie willę projektu znanego berlińskiego architekta Hansa Grisebacha (zniszczona w 1945), w której mieszkał do śmierci. W latach 1920-1933 urządzono w niej muzeum, później została skonfiskowana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń: 1901, s. 1193-1196. [1]