Alberta Martin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Alberta Martin, z domu Stewart (4 grudnia 1906 w Danley's Crossroads, Alabama - 31 maja 2004), była uważana za ostatnią żyjącą wdowę po żołnierzu wojny secesyjnej.

Córka dzierżawców ziemskich, w wieku 11 lat osierocona przez matkę. Jako 18-latka poznała i poślubiła taksówkarza Howarda Farrowa; z tego związku urodził się syn. Farrow zginął w wypadku samochodowym w 1926. Pozbawiona środków do życia samotna matka poznała wkrótce weterana wojny secesyjnej, dawnego żołnierza konfederatów, Williama Jaspera Martina (ur. w 1845). Martin, otrzymujący emeryturę państwową, nie chciał spędzać ostatnich lat życia samotnie; Alberta Stewart Farrow potrzebowała pieniędzy na wychowanie syna. W efekcie ta niezwykła para, mimo różnicy wieku ponad 60 lat, zawarła związek małżeński 10 grudnia 1927.

William Martin zmarł w 1931; wdowa wyszła wkrótce za mąż za jego wnuka, Charliego (zmarłego w 1983). Przez wiele lat żyła w zapomnieniu, zyskała jednak sławę w latach 90. jako wdowa po żołnierzu wojny secesyjnej. Pozostawała w ostatnich latach życia w zainteresowaniu mediów, wielokrotnie uczestniczyła w spotkaniach organizacji Synów Weteranów Konfederacji; uzyskano dla niej m.in. rentę po mężu, związaną z jego udziałem w wojnie sprzed ponad 100 lat. Była nazywana ostatnim ogniwem, łączącym współczesność z czasami wojny secesyjnej.

Link zewnętrzny