Alberyk I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Alberyk I (ur. w IX wieku, zm. ok. 925[1]) – hrabia, markiz Rzymu, pierwszy mąż Marozji, wpływowej kobiety w Rzymie[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 897 roku zabił Gwidona IV ze Spoleto i ogłosił się hrabią tego miasta[2]. Około roku 915, wżenił się w rodzinę Teofilakta, poślubiając jego starszą córkę Marozję[1]. Miał z nią trzech synów: Alberyka II, Konstantyna, i Sergiusza[2]. Dwa lata później został prawdopodobnie konsulem rzymskim[1]. Został prawdopodobnie zlinczowany przez tłum, za szukanie pomocy u plądrujących miasto Węgrów, w celu utrzymania swojej władzy[1].

Wraz z Marozją, zapoczątkował ród Tusculum[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Lindsay Brook: Popes and pornocrats in the early middle ages – 2b. Albericus I (ang.). Foundation for Medieval Genealogy, 2003. [dostęp 2012-11-19]. s. 8.
  2. 2,0 2,1 2,2 Dukes and Marchesi of Spoleto: Alberico I (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-11-18].
  3. Conti di Tusculo (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-11-18].


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gilbert Dagron, Pierre Riche, Andre Vauchez: Historia chrześcijaństwa. T. 4: Biskupi, mnisi i cesarze 610-1054. Warszawa: Krupski i S-ka, 1999, s. 625-627. ISBN 83-86117-31-1.