Alberyk III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Alberyk III (ur. w X wieku, zm. w 1044[1]) – hrabia Spoleto, konsul i władca Rzymu od ok. 1013 roku[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem patrycjusza rzymskiego Grzegorza i jego żony Marii[2]. Jego dwaj starsi bracia Teofilakt i Romanus byli papieżami[3]. Za czasów pontyfikatu Benedykta VIII pracował w sądownictwie miejskim, a po objęciu Stolicy Piotrowej przez Jana XIX, został przeniesiony na Lateran[3]. Żoną Alberyka była Ermelina, z którą miał czterech synów: Teofilakta, Grzegorza, Piotra i Oktawiana[2]. Po śmierci Jana XIX, Alberyk (wówczas głowa rodu Tusculum), przekupił wyborców i doprowadził do elekcji swojego syna Teofilakta, który przyjął imię Benedykt IX[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Lindsay Brook: Popes and pornocrats in the early middle ages – 24. Albericus III (ang.). Foundation for Medieval Genealogy, 2003. [dostęp 2012-11-19]. [zarchiwizowane z adresu 2012-02-13]. s. 13.
  2. 2,0 2,1 Conti di Tusculo: Albericus III (ang.). Foundation for Medieval Genealogy. [dostęp 2012-11-18].
  3. 3,0 3,1 3,2 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 198-200. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Gilbert Dagron, Pierre Riche, Andre Vauchez: Historia chrześcijaństwa. T. 4: Biskupi, mnisi i cesarze 610-1054. Warszawa: Krupski i S-ka, 1999, s. 625-627. ISBN 83-86117-31-1.


Poprzednik
Teofilakt III
hrabia Tusculum
1032 – 1044
Następca
Grzegorz II