Albin Siwak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albin Siwak
Data i miejsce urodzenia 27 stycznia 1933
Wołomin
Zawód dyplomata, robotnik, polityk
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi
Wikicytaty Albin Siwak w Wikicytatach

Albin Siwak (ur. 27 stycznia 1933 w Wołominie) – polski robotnik, murarz, później działacz i polityk PZPR, członek Biura Politycznego KC PZPR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu wojny znalazł się na Mazurach, gdzie w wiosce Lutry jego rodzina uprawiała kilkuhektarowe gospodarstwo. W odległym o 10 kilometrów Bisztynku skończył siedem klas szkoły podstawowej. W 1950 roku, w wieku siedemnastu lat, wyjechał w poszukiwaniu pracy do Warszawy. Został skierowany do brygady murarskiej na MDM-ie. Szybko stał się przodownikiem pracy i awansowano go na brygadzistę. Gdy w 1952 roku zakończono budowę MDM-u, otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi. Był wielokrotnie wyróżniany wysokimi odznaczeniami państwowymi także po zakończeniu innych większych budów, w których brał udział. Ogłoszono go także Człowiekiem roku w TVP. Posiadał specjalność „zbrojarz-betoniarz”, co – jak mawiali złośliwi – oddawało cechy jego osobowości i poglądy polityczne.

Działał w związkach zawodowych. Od 1962 był działaczem PZPR. Od 1965 do 1971 pełnił funkcję I sekretarza POP w Zakładzie Robót Montażowych Kombinatu Budowalnego "Warszawa Wschód". Od 1971 do 1980 był członkiem Komitetu Warszawskiego, a od 1976 członkiem jego egzekutywy. W 1980 został zastępcą członka Komitetu Centralnego, a członkiem KC w 1981. W latach 1981-1986 członek Biura Politycznego, a następnie dyplomata (radca Ambasady PRL w Libii do 1990). Odwołany przez pierwszego niekomunistycznego szefa MSZ, Krzysztofa Skubiszewskiego.

W PZPR był związany z frakcją moczarowską i antysyjonistyczną. Bezkompromisowy przeciwnik „Solidarności”. Po 1989 na krótko związał się z SLD, z którego został usunięty po konflikcie z Leszkiem Millerem, a później partią Stronnictwo Narodowe „Ojczyzna”.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym, Srebrnym i Brązowym Krzyżem Zasługi, Złotą Odznaką Honorową "Za zasługi dla Warszawy" oraz złotymi odznakami: "Zasłużony dla budownictwa", "Zasłużony działacz związkowy", "Zasłużony wychowawca młodzieży", "Zasłużony dla KBM Warszawa Wschód".

Autor książek[edytuj | edytuj kod]

  • Od łopaty do dyplomaty. Wydawnictwo Projekt, Warszawa 2000. ISBN: 83-87168-21-1
  • Rozdarte życie. Wydawnictwo Projekt, Warszawa 2000. ISBN: 83-87168-23-8
  • Trwałe ślady. Wydawnictwo Żywe Kamienie, Toruń 2002. ISBN: 83-923800-2-5
  • Historie niewiarygodnie prawdziwe z zakątka Warmii. Wydawnictwo Regionalista, Olsztyn 2009. ISBN: 978-83-927282-3-8
  • Bez strachu tom I, Printed by Europa, 2008.
  • Bez strachu tom II, Warszawa 2009. ISBN: 978-83-930071-2-7.
  • Bez strachu tom III, Warszawa 2011. ISBN: 978-83-930071-3-4
  • Chciałbym dożyć takich dni, Warszawa 2013 ISBN: 978-83-930071-4-1

W filmie[edytuj | edytuj kod]

Albin Tojfels, postać epizodyczna z serialu Zmiennicy w reż. Stanisława Barei, "wypróbowany i niezłomny działacz świeckiej kulturystyki" i "bojownik o właściwy światopogląd", stanowi aluzję do osoby Siwaka. [1]

Przypisy

  1. www.zmiennicy.com. [dostęp 2012-08-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lidia Becela, Kto jest kim w Polsce 1984: informator biograficzny, Warszawa 1984

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]