Albino (kardynał)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Albino
kardynał biskup
Kraj działania  Państwo Kościelne
Miejsce urodzenia prawdopodobnie Gaeta
Data i miejsce śmierci 1196
prawdopodobnie Rzym
Biskup Albano
Okres sprawowania od 1189 do 1196
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
Inkardynacja Kanonicy regularni S. Frediano di Lucca
Diakonat 18 grudnia 1182
Prezbiterat 16 marca 1185
Nominacja biskupia 1189
Sakra biskupia maj 1189
Kreacja kardynalska 18 grudnia 1182
Lucjusz II
Kościół tytularny S. Maria Nuova (18 grudnia 1182)
Santa Croce in Gerusalemme (16 marca 1185)
Biskup Albano (maj 1189)

Albino (zm. 1196) – włoski kardynał.

Pochodził prawdopodobnie z Gaety, z biednej rodziny. Wcześnie osierocony, przeszedł pod opiekę swojego wuja, który był mnichem i zadbał o jego edukację. Studiował retorykę i teologię, uzyskując tytuł magistra. Został też członkiem kongregacji kanoników regularnych San Frediano di Lucca.

Na konsystorzu w grudniu 1182 papież Lucjusz III mianował go kardynałem diakonem S. Maria Nuova, a w marcu 1185 kardynałem prezbiterem Santa Croce in Gerusalemme. Podpisywał bulle papieskie między 21 grudnia 1182 a 12 lipca 1196. W 1187 był wikariuszem papieskim w Spoleto. W 1188 wraz z kardynałem Pietro z S. Lorenzo in Damaso przebywał z misją legacką na dworze króla Sycylii Wilhelma II. W maju 1189 został konsekrowany na biskupa diecezji suburbikarnej Albano. W 1192 uczestniczył w negocjowaniu konkordatu z Gravina z królem Sycylii Tankredem. Wielokrotnie działał jako audytor w kurii papieskiej.

Kardynał Albino jest znany przede wszystkim jako autor dzieła Digesta pauperis scolaris, będącego zbiorem kazań, przypowieści, fragmentów z dzieł Ojców Kościoła, kanonów soborowych, a także praw i przywilejów Kościoła Rzymskiego. Dzieło to prawdopodobnie było jednym z podstawowych źródeł dla Liber censuum, napisanego przez kamerlinga Cencio w 1192 roku.

Brat kardynała Albino, Riccardo, był biskupem Orvieto w latach 1177-1201.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]