Albrecht Hohenzollern (1809-1872)
Friedrich Heinrich Albrecht (ur. 4 listopada 1809, Królewiec - zm. 14 października 1872, Berlin), książę (Prinz von Preussen) i generał pruski, 1830-1849 mąż księżniczki niderlandzkiej Marianny Orańskiej.
Albrecht urodził się jako dziewiąte dziecko i najmłodszy syn królewskiej pary pruskiej Fryderyka Wilhelma III i Luizy von Mecklenburg-Strelitz w Królewcu, gdzie rodzina przebywała na dobrowolnym wygnaniu po ucieczce z okupowanego przez Napoleona Berlina. W pierwszym roku życia stracił matkę. Według zwyczajów panujących w rodzie Hohenzollernów (utrzymywanych do 1918) w wieku lat 10 przywdział mundur oficerski 1. Pułku Gwardii Pieszej. W 1829 wstąpił do kawalerii i pozostał w niej do końca życia. W wojnie prusko-austriackiej, w 1866 walczył m.in. w bitwie pod Sadową. W czasie wojny francusko-niemieckiej (1870-1871) znając swoje ograniczenia, nie przyjął ofiarowanego mu przez brata Wilhelma I dowództwa jednej z armii i zadowolił się dowodzeniem 4. Dywizji Kawalerii. Zmarł jako generał-pułkownik i szef 1. Pułku Dragonów, który potem do 1918 nosił jego imię.
Małżeństwo z Marianną Orańską rozpadło się w 1845 i zakończyło się rozwodem w 1849; mieli czworo dzieci:
- Fryderyka Luiza Wilhelmina Marianna Charlotta (1831-1855), od 1850 księżna Saksonii-Meiningen
- Fryderyk Wilhelm Nikolaus Albrecht (1837-1906), od 1885 do 1906 regent księstwa Brunszwiku
- Fryderyka Luiza Wilhelmina Elżbieta (27 sierpnia - 9 października 1840)
- Fryderyka Wilhelmina Luiza Elżbieta Aleksandra (1842-1906), od 1865 księżna Mecklenburgii-Schwerina
W 1853 Albrecht zawarł źle przyjęte przez dwór brata Fryderyka Wilhelma IV morganatyczne małżeństwo z Rozalią von Rauch (1820-1879), córką ministra wojny Gustava von Raucha, opuścił Prusy i osiedlił się w Dreźnie, w wybudowanym przez siebie pałacu Albrechtsberg. Dynastia pruska pogodziła się z nim dopiero po wstąpieniu na tron drugiego brata, Wilhelma I (1861). Miał z Rozalią dwóch synów, którzy otrzymali od Wilhelma I tytuł hrabiów von Hohenau:
- Wilhelm (1854–1930)
- Bernard (1857–1914)
Linia Albrechta wygasła po mieczu w 1940 wraz ze śmiercią jego wnuka, księcia Friedricha Heinricha, ostatniego właściciela pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim (dawniej Kamenz).
Albrecht posiadał oprócz Albrechtsbergu także pałac "Prinz-Albrecht-Palais" w Berlinie na Wilhelmstrasse 102. Wynajęty w 1931 roku władzom Rzeszy, pałac był od 1934 główną siedzibą gestapo. Dziś na jego miejscu stoi Pomnik Pamięci.
[edytuj] Bibliografia
- Georg von Alten, Handbuch für Heer und Flotte, tom IV, Berlin 1912
[edytuj] Linki zewnętrzne
Familiengeschichte Prinz Albrecht von Preußen (niem.|Hohenzollern, Albrecht)
