Alchemia pożądania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alchemia Pożądania
The Alchemy of Desire
Autor Tarun J Tejpal
Miejsce wydania  Indie
Język angielski
Data I wyd. 2005[1]
Typ utworu powieść
Data I wyd. polskiego 2006
Pierwszy wydawca polski Noir sur Blanc
Przekład Krzysztof Obłucki
poprzednia
brak
następna
The Story of My Assassins

Alchemia pożądania (ang. The Alchemy of Desire) – to debiut powieściowy Tarun J Tejpala, indyjskiego dziennikarza, eseisty i krytyka literackiego.

Powieść przetłumaczono na 12 języków. We Francji uzyskała nagrody Prix Millepages i Prix Femina.

O formie i problematyce książki[edytuj | edytuj kod]

Powieść jest napisana w formie wspomnienia. Narratorem jest dziennikarz z ambicjami pisarskimi, który opisuje swoje trwające piętnaście lat pożycie małżeńskie. Dominujące motywy to wszechobecne pożądanie, spełnianie się w bliskości miłosnej i wahania związane z płodnością, a raczej niemocą twórczą głównego bohatera. Punktem wyjścia powieści jest moment, gdy nastoletnie pożądanie nagle wygasa. Żona, Fizz, odchodzi z życia narratora, a on wreszcie ma o czym pisać – o utraconym związku.

Całość podzielona jest na kilka części odpowiadających celom życiowym hindusa: dharma (obowiązek), kama (miłość), arth (pieniądze, bogactwo), moksza (wyzwolenie). Tu poszczególne rozdziały zatytułowano: PREMA (miłość), KARMAN (działanie), ARTHA (pieniądze), KAMA (pożądanie), SATJA (prawda).

Pisanie, traktowane pierwotnie jako forma spełnienia swoich ambicji, z czasem staje się procesem dochodzenia ze sobą do ładu, porządkowania swoich relacji, ustalenia priorytetów i leczenia zranień. O tym traktuje ostatni rozdział pt. SATJA.

Na tle historii małżeństwa widać problemy Indii, np. dramatyczny los premiera Rajiva Gandhiego. Powieść odnosi się do społeczno-politycznego kontekstu Indii poczynając od rządów Rajiva, który objął władzę po zamordowaniu jego matki Indiry, aż po XXI wiek.

Opis powieści[edytuj | edytuj kod]

Małżeństwo hindusa i muzułmanki przenosi się ze stolicy Pendżabu Czandigarh do Delhi. Tu właśnie ma się spełnić marzenie ich życia. On spodziewa się, że wreszcie napisze powieść życia. Jego pierwsza powieść, w której opowiada historię nastawionego na karierę Indusa, który zdradza ideały swego ojca – bojownika o wolność kraju, rozczarowuje go. Kolejna o sikhu wyruszającym konno na spotkanie z nowoczesnym światem Delhi też zostaje porzucona. W miarę, jak w bohaterze rośnie poczucie niemocy twórczej, zaczyna się on oddalać od upragnionej żony Fizz. Sfrustrowany sięga do korzeni rodziny. Próbuje opisać historię swojej babki, której w 1947 w czasie podziału Pendżabu udaje się uniknąć gwałtu, ale nie śmierci męża mordowanego na jej oczach przez muzułmanów. Śmierć opisywanej babki, Bibi Lahauri, przemienia życie małżeństwa. Odziedziczone pieniądze pozwalają bohaterowi porzucić nielubianą pracę w redakcji. Małżeństwo kupuje sobie stary dom w stanie Uttarakhand u podnóża Himalajów. Okolica porywa, daje wytchnienie ich umęczonym ostatnimi latami sercom. Wyjazdy do pobliskiego Nainitalu odświeżają relacje bohaterów. Remont domu powala im przezwyciężyć kryzys wynikający z jego niemocy twórczej, wstydu, że nie spełnia jej oczekiwań, że zawodzi siebie. Znów tworzą coś razem radośni, pełni nadziei – do czasu, gdy w murach odbudowanego domu zostaną odnalezione zapiski byłej właścicielki domu. Czytając je, bohater przedziera się zafascynowany przez świat fantazji erotycznych Amerykanki Catherine, jej zuchwałych pragnień, wyzwań rzucanych ludziom. Fikcja pożera rzeczywistość. Jego ukochana Fizz staje się coraz bardziej obca...

Przypisy

  1. Książka: Alchemia pożądania. biblionetka.pl. [dostęp 2011-02-24].