Alcide d'Orbigny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alcide d'Orbigne

Alcide d'Orbigny (ur. 6 września 1802 w Couëron, zm. 30 czerwca 1857 w Pierrefitte-sur-Seine) - francuski geolog, paleontolog i zoolog.

Zatrudniony w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu odbył w latach 1826 - 1833 wyprawę naukową do Ameryki Południowej, przywożąc kolekcję ponad 10 000 okazów, głównie fauny. Jednocześnie zbierał i badał skamieniałości jurajskie i kredowe Francji, zwłaszcza Basenu Paryskiego i od 1840 zaczął publikację ośmiotomowej serii La Paléontologie Française. W 1849 opublikował monumentalną pracę Prodrome de Paléontologie Stratigraphique, zawierającą opis blisko 18 000 gatunków wymarłych zwierząt, przyporządkowując je do 27 pięter. Wiele uwagi i prac poświęcił skamieniałym otwornicom. Od 1853 był profesorem paleontologii w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Oprócz prac paleontologicznych zajmował się także stratygrafią m.in. ustanawiając następujące piętra: toark, kelowej, oksford, kimeryd, apt, alb, cenoman.

W swoich poglądach był wielkim zwolennikiem Cuviera i jego teorii katastrofizmu, którą znacznie rozbudował oraz przeciwnikiem lamarkizmu.

Wybrane publikacje d'Orbignego:

  • La Relation du Voyage dans l'Amérique Méridionale
  • La Paléontologie Française
  • Prodrome de Paléontologie Stratigraphique

Następujące gatunki i rodzaje są nazwane jego nazwiskiem :

  • Nerocila orbignyi (Guérin, 1832)
  • Alcidia Bourguignat, 1889
  • Ampullaria dorbignyana Philippi, 1851
  • Pinna dorbignyi Hanley, 1858
  • Haminoea orbignyana A. de Férussac, 1822
  • Sepia orbignyana Férussac, 1826

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]