Aldrycheta
| Aldrycheta | |
| Aldrichetta forsteri[1] | |
| (Valenciennes, 1836) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | promieniopłetwe |
| Infragromada | doskonałokostne |
| Rząd | mugilokształtne |
| Rodzina | mugilowate |
| Rodzaj | Aldrichetta Whitley, 1945 |
| Gatunek | aldrycheta |
| Synonimy | |
|
|
Aldrycheta[2] (Aldrichetta forsteri) – gatunek morskiej ryby z rodziny mugilowatych (Mugilidae), jedyny przedstawiciel rodzaju Aldrichetta.
Spis treści |
Występowanie [edytuj]
Południowo-wschodni Pacyfik. Nowa Zelandia, Wyspy Chatham oraz zachodnia, południowa i wschodnia Australia i Tasmania.
Żyje w wodach przybrzeżnych, w zatokach, ujściach rzek i lagunach nad dnem piaszczystym lub mulistym na głębokości do 10 (maksymalnie 50) m. Wchodzi do rzek, dorosłe osobniki żyją w przybrzeżnych, słonawych jeziorach. Formuje jednowiekowe stada (tzw. "szkoły"), tworzy ławice. Preferuje wody o temperaturze do 28° C.
Cechy morfologiczne [edytuj]
Zazwyczaj osiąga 15–30 cm długości[2] (maksymalnie 40 cm[2] i masę 950 g). Głowa i pysk bardziej wydłużone niż u cefala, powieki bez tłuszczu. Na pierwszej parze łuków skrzelowych 69 – 76 wyrostków filtracyjnych. Łuski niewielkie, 54–64 wzdłuż boków, łatwo odpadają. W płetwach grzbietowych 5 kolców i 9 miękkich promieni, w płetwie odbytowej 3 twarde i 12 miękkich promieni. W płetwach piersiowych po 15 miękkich promieni, w płetwach brzusznych 1 twardy i 5 miękkich promieni.
Grzbiet oliwkowy do niebieskobrązowego, boki srebrzyste, płetwy brązowo obrzeżone. Tęczówka oka jaskrawożółta.
Odżywianie [edytuj]
Jest gatunkiem wszystkożernym. Zazwyczaj zjada bentoniczne resztki, algi oraz niewielkie bezkręgowce.
Rozród [edytuj]
Dojrzewa płciowo w 2–3 roku życia. Trze się w dużych stadach latem i jesienią, w wodach przybrzeżnych, prawdopodobnie w ujściach rzek. Ikra jest pelagiczna i nie jest lepka. Żyje do 7 lat.
Znaczenie [edytuj]
Łowiona przez wędkarzy i rybaków. Sprzedawana świeża (cała bądź jako filety), wędzona lub solona. Jadalna jest również ikra tej ryby.
Przypisy
- ↑ Aldrichetta forsteri w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.
Bibliografia [edytuj]
- Aldrichetta forsteri. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 15 marca 2011]