Alegoria wiary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alegoria wiary
Alegoria wiary
Malarz Jan Vermeer
Rok wykonania ok. 1669-1674
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 114,3 x 88,9 cm
Muzeum Metropolitan Museum of Art

Alegoria wiary (nl. Allegorie op het geloof) – obraz Jana Vermeera datowany na lata 1669-1674. Płótno nie jest sygnowane.

Obraz różni się od innych dzieł Vermeera, które w większości bliskie są tematyce życia codziennego. W katalogu sprzedaży z 1699 roku płótno to zostało uznane za przedstawienie Nowego Testamentu. W 1914 roku A.J. Barnonw dowiódł jednak, że jest to alegoria wiary, do której namalowania Vermeer posłużył się Ikonologią Caesarego Ripy. Obraz uważany jest za katolicki w charakterze i bliski ikonografii jezuickiej. Przypuszcza się (ale brak na to jednoznacznych dowodów), że powstał na zamówienie jezuitów.

Podobnie jak w przypadku wielu innych dzieł Vermeera, scena rozgrywa się w mieszczańskim wnętrzu. Zgodnie z opisem Ripy, wiara ukazana jest jako siedząca kobieta, u stóp mająca świat (globus). Jabłko i zmiażdżony kamieniem wąż oznaczają grzech. Pewne elementy nie pokrywają się jednak dokładnie z przekazem Ripy. Kulę, zawieszoną u sufitu, malarz zaczerpnął najprawdopodobniej z księgi Willema Heinsiusa Emblemata Sacra de Fide, Spe, Charitate (1636), gdzie szklana kula oznacza ludzki rozum.

Na ścianie zawieszone jest przedstawienie ukrzyżowania - uproszczona wersja obrazu Jacoba Jordaensa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]