Aleksander Łodygin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Nikołajewicz Łodygin
Żarówka Łodygina

Aleksander Nikołajewicz Łodygin (ur. 1847 roku, zm. marzec 1923 roku na Brooklynie[1]) – rosyjski elektrotechnik i wynalazca. Od 1916 roku zamieszkał na stałe w Stanach Zjednoczonych[2].

Do jego większych sukcesów należy zbudowanie w roku 1872 roku prymitywnej żarówki z żarnikiem w postaci pręcika węglowego. W roku 1874 za ten wynalazek Łodygin otrzymał nagrodę od Petersburskiej Akademii Nauk nagrodę. W tym samym roku przyznano mu także patent nr 1619[2][1].

W późniejszym okresie kontynuował prace na udoskonaleniem swojej żarówki. W roku 1890 zastosował w żarówce żarnik wolframowy. Do jego innych wynalazków należą liczne nowatorskie urządzenia elektryczne, m.in. grzejniki, respiratory do otrzymywania tlenu drogą elektrolityczną, a także piece elektryczne do topienia metali[2][1].

Przypisy