Aleksander Antoni Fredro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy biskupa. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Aleksander Antoni Fredro
Aleksander Antoni Fredro
Herb Aleksander Antoni Fredro
Data urodzenia 1674
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1734
Przemyśl
biskup diecezjalny chełmski
Okres sprawowania 1719-1724
biskup diecezjalny przemyski
Okres sprawowania 1724-1734
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 31 października 1700
Nominacja biskupia 29 marca 1719, 27 września 1724
Sakra biskupia 1719
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1719
Miejscowość Chełm
Konsekrator Stanisław Szembek

Aleksander Antoni Fredro herbu Bończa (ur. 1674, zm. 26 kwietnia 1734 w Przemyślu) – biskup chełmski (29 marca 171927 września 1724) oraz biskup przemyski w latach (1724-1734).

Studiował zarówno w kraju, jak i za granicą. Po powrocie do Polski został najpierw sekretarzem królewskim na dworze Augusta II Mocnego, następnie – wiceprezydentem Trybunału Głównego Koronnego w latach 1708 i 1710, sekretarzem wielkim koronnym i wreszcie prezydentem trybunału w latach 1714 i 1716[1]. Przez dwadzieścia lat pełnił funkcje proboszcza parafii i prepozyta jarosławskiej kolegiaty. Została ona obdarowana przez niego ozdobnymi mszałami i srebrnymi kielichami i ufundował obrazy Matki Boskiej Częstochowskiej i świętej Trójcy oraz kamienną figurę świętego Jana Nepomucena.

29 marca 1719 r. otrzymał nominacje na biskupa chełmskiego. Rządy w diecezji rozpoczął od wizytacji diecezji, poświęcając w czasie jej trwania szczególną uwagę ludziom najbardziej potrzebującym. Stąd też zyskał sobie przydomek “ojca ubogich”, których wspierał na co dzień licznymi ofiarami pochodzącymi głównie z prywatnego majątku. Po pięcioletnich rządach w diecezji chełmskiej, 27 września 1724 mianowany został na biskupem przemyskim. Jako przemyski ordynariusz rozpoczął wielki remont świątyni katedralnej, nadając jej nowy barokowy styl. Wysiłki te zostały w dużym stopniu zniweczone katastrofą budowlaną w 1733. Nie żałował pieniędzy na renowację kościołów, czy tez wyposażenie ich w sprzęt liturgiczny. Z jego inicjatywy oraz z jego fundacji wybudowano w latach 1724-56 kościół w Jaśliskach. Także z jego inicjatywy wyremontowano kościoły w Radymnie, Lubaczowie, Felsztynie oraz rezydencję biskupią koło Brzozowa.

Kapituła katedralna ufundowała mu nagrobek w późnobarokowej kaplicy Fredrów z 1724 w katedrze przemyskiej. W Muzeum Archidiecezjalnym w Przemyślu znajduje się jego portret na tle trzech kościołów: w Jarosławiu, Starej Wsi oraz przebudowanej katedry w Przemyślu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Prałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych. t.2, Gniezno 1883, s. 29.


Poprzednik
Krzysztof Andrzej Jan Szembek
Template-Bishop.svg Biskup przemyski
1724 – 1734
Template-Bishop.svg Następca
Walenty Aleksander Czapski
Poprzednik
Krzysztof Andrzej Jan Szembek
Template-Bishop.svg Biskup chełmski
1719 – 1724
Template-Bishop.svg Następca
Jan Feliks Szaniawski