Aleksander Bentkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Bentkowski
Aleksander Bentkowski-senat.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1941
Stanisławów
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny
Przynależność polityczna Polskie Stronnictwo Ludowe
Okres urzędowania od 12 września 1989
do 14 grudnia 1990
Poprzednik Łukasz Balcer (jako minister sprawiedliwości), Józef Żyta (jako prokurator generalny)
Następca Wiesław Chrzanowski
Senator VI kadencji
Przynależność polityczna Koło Senatorów Niezależnych i Ludowych (PSL)
Okres urzędowania od 19 października 2005
do 4 listopada 2007
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Aleksander Bentkowski (ur. 14 lutego 1941 w Stanisławowie) – polski adwokat i polityk, poseł na Sejm X, I, II i III kadencji, senator VI kadencji, minister sprawiedliwości w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, prezes klubu sportowego Resovia Rzeszów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1961–1965 działał w Związku Młodzieży Wiejskiej, od 1962 był członkiem Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, następnie przystąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego.

W 1965 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim, odbył następnie aplikacje sądową (1968) i adwokacką (1971). Praktykuje jako adwokat, w latach 1986–1989 zasiadał w Naczelnej Radzie Adwokackiej.

Od 1989 do 2001 przez cztery kadencje sprawował mandat posła na Sejm. W X i I kadencji przewodniczył sejmowej Komisji Sprawiedliwości, w II kadencji przewodniczył Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, w III kadencji był wiceprzewodniczącym tej komisji. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję.

W latach 1989–1990 zajmował stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, od 1992 do 1997 reprezentował Sejm w Krajowej Radzie Sądownictwa, w latach 2002–2003 był prezesem Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego i wyborach uzupełniających do Senatu. W 2005 został wybrany na senatora VI kadencji z okręgu rzeszowskiego. Zasiadał w Komisji Praw Człowieka i Praworządności oraz Komisji Ustawodawczej. W 2007 nie ubiegał się o reelekcję.

W 1985 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]