Ołeksandr Bielawski
| Ołeksandr Bielawski | |
 Ołeksandr Bielawski, Porto Carras 2011 |
|
| Państwo |  ZSRR Ukraina Słowenia |
| Data i miejsce urodzenia | 17 grudnia 1953 Lwów |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1975) |
| Ranking | 2617 (01.11.2011) |
| Miejsce w kraju | 2 |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Słoweńscy arcymistrzowie szachowi |
|
Ołeksandr Bielawski, ukr. Олександр Белявський (ur. 17 grudnia 1953 we Lwowie) – ukraiński szachista i trener szachowy, reprezentant Słowenii od 1996, arcymistrz od 1975 roku.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
W 1971 r. został w Groningen wicemistrzem Europy juniorów do lat 20, a w 1973 r. w Teesside – mistrzem świata juniorów w tej samej kategorii wiekowej. Czterokrotnie zdobył tytuł mistrza Związku Radzieckiego. W latach 80. i 90. należał do ścisłej światowej czołówki. Od 1982 r. regularnie uczestniczył w rozgrywkach o tytuł mistrza świata, dwukrotnie awansując do grona pretendentów: w 1983 r. w ćwierćfinale meczu pretendentów uległ Garriemu Kasparowowi 3 - 6[1], natomiast w 1985 r. w turnieju pretendentów w Montpellier zajął VI-VII m.[2]. Był również pięciokrotnym uczestnikiem pucharowych turniejów o tytuł mistrza świata, dwukrotnie awansując do IV rundy (najlepszej szesnastki): w 1997 r. przegrał w tej fazie rozgrywek z Nigelem Shortem[3], a w 2004 – z Aleksandrem Griszczukiem[4]. W 1996 r. zdobył w Grize tytuł indywidualnego mistrza Słowenii.
W latach 1982–2008 dwunastokrotnie reprezentował ZSRR, Ukrainę i Słowenię na olimpiadach szachowych, zdobywając 4 złote medale (wraz z drużyną ZSRR) oraz 3 brązowe za rezultaty indywidualne[5]. Był również czterokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw świata (1985 i 1989; dwukrotnie złotym wraz z zespołem oraz złotym i srebrnym za wyniki indywidualne)[6], jak również trzykrotnym drużynowych mistrzostw Europy (złotym: 1983, 1989 oraz srebrnym: 1992)[7]. W 1984 r. była najlepszym zawodnikiem drugiego meczu ZSRR – Reszta świata, zdobywając 3½ w 4 partiach.
W 1985 został odznaczony Orderem Przyjaźni Narodów.
Na swoim koncie posiada wiele samodzielnych bądź dzielonych zwycięstw w turniejach międzynarodowych, m.in.:
- 1970 – Suchumi,
- 1972 – Sombor,
- 1978 – Alicante, Kijów,
- 1979 – Bogota, Frunze,
- 1980 – Bukareszt, Taszkent, Wiedeń (wspólnie z Borysem Spasskim i Johnem Nunnem),
- 1981 – Tilburg,
- 1982 – Sarajewo (turniej Bosna),
- 1984 – Wijk aan Zee (turniej Hoogovens, wspólnie z Wiktorem Korcznojem),
- 1985 – Londyn,
- 1986 – Tilburg, Soczi (wspólnie ze Svetozarem Gligoriciem i Rafaelem Waganjanem),
- 1989 – Amsterdam (turniej OHRA), Aker Brygge,
- 1990 – Monachium, Amsterdam (turniej OHRA),
- 1993 – Belgrad,
- 1994 – León (turniej szachowy),
- 1996 – Polanica-Zdrój (memoriał Akiby Rubinsteina), Bled, Graz, Čačak,
- 1998 – Frankfurt nad Menem (szachy szybkie, wspólnie z Janem Timmanem),
- 1999 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara),
- 2000 – Pula (turniej strefowy),
- 2001 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara),
- 2002 – Lublana, Kopenhaga (turniej Politiken Cup, wspólnie z Siergiejem Tiwiakowem i Rubenem Felgaerem),
- 2003 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara, wspólnie z Emilem Sutowskim),
- 2005 – Portoroż (memoriał Milana Vidmara), Minneapolis (wspólnie z Arturem Jusupowem, Jewgienijem Najerem i Ildarem Ibragimowem),
- 2010 – Szentgotthárd.
W latach 80. i 90. Bielawski był wielokrotnie notowany w pierwszej dziesiątce listy rankingowej FIDE[8] (najwyższy osiągnięty ranking: 2710 punktów 1 lipca 1997 r., co wówczas odpowiadało ósmej pozycji na świecie[9]).
Jest autorem bądź współautorem kilku książek o tematyce szachowej.
[edytuj] Wybrana bibliografia
- Winning Endgame Technique, Batsford 1995, ISBN 0-7134-7512-9
- Winning Endgame Strategy, Batsford 2000, ISBN 0-7134-8446-2
- Modern Endgame Practice, Batsford 2000, ISBN 0-7134-8740-2 (wszystkie trzy wspólnie z Adrianem Michalczyszynem)
- Caro-Kann-Verteidigung - richtig gespielt, Beyer 1996, ISBN 3-89168-035-X (wspólnie z Anatolijem Karpowem)
Przypisy
[edytuj] Źródła
- W.Litmanowicz, J. Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 81-82
- ChessBase Megabase 2008
- Individual Calculations: Beliavsky, Alexander (ang.)
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Ołeksandr Bielawski – wybrane partie szachowe (ang.)
- Ołeksandr Bielawski – karta na stronie FIDE (ang.)
