Aleksander Gawronik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Gawronik
Gawronik.gif
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1948
Poznań
Senator III kadencji
Przynależność polityczna Klub Senatorów Niezależnych
Okres urzędowania od 14 października 1993
do 20 października 1997

Aleksander Gawronik (ur. 30 sierpnia 1948 w Poznaniu) – polski przedsiębiorca, polityk, senator III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działał w Związku Młodzieży Socjalistycznej, w 1966 ukończył Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu. W okresie PRL był aktywistą PZPR i etatowym pracownikiem SB, a także tajnym współpracownikiem wywiadu PRL[1][2]. W 1977 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po złożeniu legitymacji partyjnej w 1978 został zwolniony z funkcji dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, następnie prowadził kurnik, pieczarkarnię, warsztat samochodowy i biuro pisania podań. Był zaprzyjaźniony z wicepremierem Ireneuszem Sekułą.

16 marca 1989, w trzy dni po podpisaniu przez rząd Mieczysława Rakowskiego decyzji o otwarciu kantorów (13 marca), uruchomił w wielu miejscach na granicy zachodniej pierwszą w Polsce sieć punktów wymiany walut[3][4].

W 1990 znalazł się na 1. miejscu na liście najbogatszych Polaków według tygodnika „Wprost[5].

Po podpisaniu umowy z niemiecką firmą „Tax-free”, Polacy kupujący towary w RFN mogli w placówkach jego firmy odbierać 14% ich wartości, jako zwrot podatku od wartości dodanej. Aleksander Gawronik uruchomił firmę „Sezam”, zajmującą się ochroną ludzi i mienia oraz organizującą konwojowanie przesyłek wartościowych. W 1991 został zarządzającym spółką Art-B, wcześniej kierowaną przez Bogusława Bagsika i Andrzeja Gąsiorowskiego. W tym samym roku funkcjonariusze Urzędu Ochrony Państwa dokonali jego zatrzymania w związku z zarzutem przywłaszczenia mienia o wartości ok. 7,6 mld starych zł na szkodę spółki Art-B oraz zagarnięcie 10 mld starych zł, które miał przejąć bezprawnie od dłużnika tej spółki na konto swojej firmy. Został zwolniony po trzech tygodniach za poręczeniem majątkowym. Utworzył również duży holding Biuro Handlowo-Prawne AG.

W 1993 rozpoczął się jego proces, jednak w przedterminowych wyborach parlamentarnych w tym samym roku, jako kandydat niezależny, uzyskał mandat senatora III kadencji z województwa poznańskiego. W izbie wyższej współtworzył m.in. ze Zbigniewem Religą Klub Senatorów Niezależnych. Zasiadał w Komisji Gospodarki Narodowej, Komisji Regulaminowej i Spraw Senatorskich oraz Podkomisji ds. Polityki Regionalnej[6].

Senat nie uchylił jego immunitetu. W 2000 na zlecenie Prokuratury Rejonowej w Słubicach dokonano przeszukania w biurach i magazynach należącej do niego firmy[7]. W 2001 Aleksander Gawronik został zatrzymany i następnie tymczasowo aresztowany, w związku z podejrzeniem oszustw celnych i podatkowych[8].

Sąd Rejonowy w Słubicach w 2004 skazał go na karę 8 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych po 250 zł grzywny, za wyłudzenie ponad 9 mln zł nienależnego podatku VAT. Były senator nie przyznał się do winy, twierdząc, że oszustw dopuścili się jego pracownicy[9]. Wcześniej zakończył się jego proces w sprawie przywłaszczenia mienia na szkodę spółki Art-B, w którym wymierzono mu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności[10]. Warunkowe przedterminowe zwolnienie uzyskał w 2009 na 11 miesięcy przed końcem upływu kary[11][1]. W 2011 orzeczono wobec niego karę zastępczą 350 dni pozbawienia wolności w zamian za grzywnę wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa. Aleksander Gawronik został doprowadzony do odbycia kary w 2012[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Marcin Kącki: Umyłem sobie celę. wyborcza.pl, 9 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-26].
  2. Przegląd mediów. ipn.gov.pl, 23 sierpnia 2007. [dostęp 2012-03-26].
  3. Piotr Lisiewicz: Chochla doktora Kulczyka. „Gazeta Polska”, 19 listopada 2004. [dostęp 2012-03-26].
  4. Jerzy Kochanowski: Gra w zielone. polityka.pl, 13 marca 2009. [dostęp 2012-03-26].
  5. 100 Najbogatszych Polaków – edycja 1990. wprost.pl. [dostęp 2012-03-26].
  6. Informacje na stronie Senatu. [dostęp 2012-03-26].
  7. Anna Marszałek, Poseł Kolasiński, Gawronik, „Pruszków” i spółka, „Rzeczpospolita” z 27 września 2000.
  8. Aleksander Gawronik – Senator I. mafiapress.pl, 24 kwietnia 2006. [dostęp 2012-03-26].
  9. Aleksander Gawronik skazany na 8 lat więzienia. bankier.pl, 13 maja 2004. [dostęp 2012-03-26].
  10. Gawronik skazany na 8 lat. wp.pl, 13 maja 2004. [dostęp 2012-03-26].
  11. Gawronik opuścił więzienie. wprost.pl, 12 maja 2009. [dostęp 2012-06-26].
  12. Były senator w rękach policji. Trafi do aresztu. tvn24.pl, 27 lipca 2012. [dostęp 2012-07-27].