Aleksander Gawronik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Gawronik
Gawronik.gif
Data i miejsce urodzenia 30 sierpnia 1948
Poznań
Senator III kadencji
Przynależność polityczna Klub Senatorów Niezależnych
Okres urzędowania od 14 października 1993
do 20 października 1997

Aleksander Gawronik (ur. 30 sierpnia 1948 w Poznaniu) – polski przedsiębiorca, polityk, senator III kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działał w Związku Młodzieży Socjalistycznej, w 1966 ukończył Wieczorowy Uniwersytet Marksizmu-Leninizmu. W okresie PRL był aktywistą PZPR i etatowym pracownikiem SB, a także tajnym współpracownikiem wywiadu PRL[1][2]. W 1977 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po złożeniu legitymacji partyjnej w 1978 został zwolniony z funkcji dyrektora przedsiębiorstwa państwowego, następnie prowadził kurnik, pieczarkarnię, warsztat samochodowy i biuro pisania podań. Był zaprzyjaźniony z wicepremierem Ireneuszem Sekułą. 16 marca 1989, w trzy dni po podpisaniu przez rząd Mieczysława Rakowskiego decyzji o otwarciu kantorów (13 marca), uruchomił w wielu miejscach na granicy zachodniej pierwszą w Polsce sieć punktów wymiany walut[3][4].

W 1990 znalazł się na 1. miejscu na liście 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”. W kolejnych latach zajmował dwukrotnie 6. miejsce (1991, 1992), 22. miejsce (1993) i 92. miejsce (1994)[5].

Po podpisaniu umowy z niemiecką firmą „Tax-free”, Polacy kupujący towary w RFN mogli w placówkach jego firmy odbierać 14% ich wartości, jako zwrot podatku od wartości dodanej. Aleksander Gawronik uruchomił firmę „Sezam”, zajmującą się ochroną ludzi i mienia oraz organizującą konwojowanie przesyłek wartościowych. W 1991 został zarządzającym spółką Art-B, wcześniej kierowaną przez Bogusława Bagsika i Andrzeja Gąsiorowskiego. Utworzył również duży holding Biuro Handlowo-Prawne AG.

W 1993 wygrał wybory w przedterminowych wyborach parlamentarnych (kadencja 1993–1997), jako kandydat niezależny. W izbie wyższej współtworzył m.in. ze Zbigniewem Religą Klub Senatorów Niezależnych. Zasiadał w Komisji Gospodarki Narodowej, Komisji Regulaminowej i Spraw Senatorskich oraz Podkomisji ds. Polityki Regionalnej[6]. Senat nie uchylił jego immunitetu.

Postępowania karne[edytuj | edytuj kod]

W 1991 funkcjonariusze Urzędu Ochrony Państwa dokonali jego zatrzymania w związku z zarzutem przywłaszczenia mienia o wartości ok. 7,6 mld starych zł na szkodę spółki Art-B oraz zagarnięcie 10 mld starych zł, które miał przejąć bezprawnie od dłużnika tej spółki na konto swojej firmy. Został zwolniony po trzech tygodniach za poręczeniem majątkowym. W 1993 rozpoczął się jego proces.

W 2000 na zlecenie Prokuratury Rejonowej w Słubicach dokonano przeszukania w biurach i magazynach należącej do niego firmy[7]. W 2001 Aleksander Gawronik został zatrzymany i następnie tymczasowo aresztowany, w związku z podejrzeniem oszustw celnych i podatkowych[8].

Sąd Rejonowy w Słubicach w 2004 skazał go na karę 8 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych po 250 zł grzywny, za wyłudzenie ponad 9 mln zł nienależnego podatku VAT. Były senator nie przyznał się do winy, twierdząc, że oszustw dopuścili się jego pracownicy[9]. Wcześniej zakończył się jego proces w sprawie przywłaszczenia mienia na szkodę spółki Art-B, w którym wymierzono mu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności[10]. Warunkowe przedterminowe zwolnienie uzyskał w 2009 na 11 miesięcy przed końcem upływu kary[11][1]. W 2011 orzeczono wobec niego karę zastępczą 350 dni pozbawienia wolności w zamian za grzywnę wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa. Aleksander Gawronik został doprowadzony do odbycia kary w 2012[12].

W 2014 zatrzymany w związku z zamiarem przedstawienia mu zarzutu podżegania do zabójstwa dziennikarza Jarosława Ziętary[13].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Marcin Kącki: Umyłem sobie celę. wyborcza.pl, 9 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-26].
  2. Przegląd mediów. ipn.gov.pl, 23 sierpnia 2007. [dostęp 2012-03-26].
  3. Piotr Lisiewicz: Chochla doktora Kulczyka. „Gazeta Polska”, 19 listopada 2004. [dostęp 2012-03-26].
  4. Jerzy Kochanowski: Gra w zielone. polityka.pl, 13 marca 2009. [dostęp 2012-03-26].
  5. 100 Najbogatszych Polaków – edycja 1990. wprost.pl. [dostęp 2012-03-26].
  6. Informacje na stronie Senatu. [dostęp 2012-03-26].
  7. Anna Marszałek, Poseł Kolasiński, Gawronik, „Pruszków” i spółka, „Rzeczpospolita” z 27 września 2000.
  8. Aleksander Gawronik – Senator I. mafiapress.pl, 24 kwietnia 2006. [dostęp 2012-03-26].
  9. Aleksander Gawronik skazany na 8 lat więzienia. bankier.pl, 13 maja 2004. [dostęp 2012-03-26].
  10. Gawronik skazany na 8 lat. wp.pl, 13 maja 2004. [dostęp 2012-03-26].
  11. Gawronik opuścił więzienie. wprost.pl, 12 maja 2009. [dostęp 2012-06-26].
  12. Były senator w rękach policji. Trafi do aresztu. tvn24.pl, 27 lipca 2012. [dostęp 2012-07-27].
  13. Zavřeli kdysi nejbohatšího Poláka: Kvůli dvě dekády staré vraždě bez mrtvoly! (cz.). blesk.cz, 4 listopada 2014. [dostęp 2014-11-06].