Aleksander Goldin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Goldin
Państwo  ZSRR
 Rosja
 Izrael
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1965
Nowosybirsk
Tytuł szachowy arcymistrz (1989)
Ranking 2549 (01.09.2012)
Miejsce w kraju 20
Gnome-go-next.svg Izraelscy arcymistrzowie szachowi
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi

Aleksander Goldin, ros. Александр Владиленович Гольдин (ur. 27 lutego 1965 w Nowosybirsku) – rosyjski szachista, w latach 1999–2001 reprezentant Izraela, od 2001 – Stanów Zjednoczonych, arcymistrz od 1989 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze sukcesy na arenie międzynarodowej zaczął odnosić pod koniec lat 80. XX wieku. W 1987 r. zwyciężył w Nałęczowie, w 1988 r. podzielił I m. w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju (z Aleksandrem Czerninem) oraz w Wilnie (z Borysem Gelfandem), natomiast w 1989 r. zwyciężył w Trnawie (turniej B). W latach 90. odniósł kolejne sukcesy, zwyciężając bądź dzieląc I m. m.in w Baden-Baden (1990), Dos Hermanas (1991), Lyonie (1993), Paryżu (1994, z Arkadijem Rotsteinem), Filadelfii (1996, z Aleksandrem Jermolińskim oraz 1998), Riszon Le-Cijon (1997, z Wiktorem Michalewskim i Witalijem Gołodem), Reno (1999, z m.in. Aleksandrem Jermolińskim, Eduardasem Rozentalisem, Aleksandrem Szabałowem i Gabrielem Schwartzmanem) oraz w Genewie (1999). W 2001 r. wystąpił w Moskwie w pucharowym turnieju o mistrzostwo świata, w I rundzie przegrywając z Peterem Heine Nielsenem[1], ponownie zwyciężył w Filadelfii (z m.in. Jurijem Szulmanem) oraz zdobył w Cali srebrny medal mistrzostw Ameryki[2]. W 2002 r. podzielił I m. (z m.in. Yasserem Seirawanem i Aleksandrem Szabałowem) w Qingdao, natomiast w 2003 r. odniósł jeden z największych sukcesów w karierze, zdobywając w Buenos Aires tytuł mistrza Ameryki[3]. W 2004 r. wystąpił w drużynie Stanów Zjednoczonych na szachowej olimpiadzie w Calvii[4], a 2005 r. – w drużynowych mistrzostwach świata w Beer Szewie[5].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 stycznia 2002 r., z wynikiem 2630 punktów zajmował wówczas 57. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Yasserem Seirawanem) wśród amerykańskich szachistów[6].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]