Aleksander Grecki
Aleksander I (ur. 21 lipca 1893 w Tatoi koło Aten, zm. 25 października 1920 w Atenach) — król Grecji w latach 1917-1920, z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów. Syn Konstantyna I i królowej Zofii Hohenzollern.
Wstąpił na tron podczas I wojny światowej, gdy jego ojciec, zwolennik polityki proniememieckiej, został zmuszony przez aliantów do abdykacji i opuszczenia Grecji wraz ze starszym synem, Jerzym II. Dzięki staraniom premiera greckiego – Eleftheriosa Wenizelosa, Grecja ostatecznie przystąpiła do obozu aliantów i w wyniku wojny powiększyła swoje terytorium. Poparł też decyzję rządu Wenizelosa o rozpoczęciu wojny z Turcją, licząc na większe nabytki kosztem przegranego Imperium osmańskiego.
Aleksander I zmarł nagle, wskutek zakażenia po ugryzieniu przez małpę[1]..
4 października 1919 ożenił się z Aspasią Manos (1896-1972), z którą miał córkę Aleksandrę (1921-1993), królową jugosłowiańską, żonę Piotra II Karadziordziewicia. Po jego śmierci tron objął ponownie ojciec Konstantyn I, który dopiero po długim wahaniu zdecydował się dzięki prośbom żony Zofii, siostry cesarza Wilhelma II, uznać nierówne stanem małżeństwo syna. Ostatecznie nadał on Aspazji i Aleksandrze tytuły księżniczek greckich.
Przypisy
- ↑ Clogg R.: Historia Grecji nowożytnej. Kraków: Książka i Wiedza, 2006, s. 115. ISBN 83-05-13465-2.
| Poprzednik Konstantyn I Grecki |
 |
król Grecji 1917-1920 |
|
Następca Konstantyn I Grecki |
