Aleksander Jan Jabłonowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Jan Jabłonowski
Aleksander Jan Jabłonowski
Prus III
Prus III
Data urodzenia ok. 1670
Data śmierci 28 lipca 1723
Miejsce śmierci Busk
Rodzina Jabłonowscy
Rodzice Stanisław Jan Jabłonowski
Marianna Kazanowska
Małżeństwo Teofila Sieniawska (1677 -1754)
Dzieci Marianna Wielopolska,
Karolina Teresa Radziwiłłowa,
Jadwiga Niemiryczowa,
Józef Aleksander Jabłonowski

Aleksander Jan Jabłonowski herbu Prus III (ur. ok. 1670, zm. 28 lipca 1723 w Busku) – chorąży wielki koronny od 1693, starosta dźwinogródzki, korsuński i buski.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Był drugim synem hetmana wielkiego koronnego Stanisława Jana Jabłonowskiego (1634 -1702) i Marianny z Kazanowskich (ur. 27 marca 1643 ).

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wraz z bratem Janem Stanisławem odebrał wykształcenie w szkołach jezuickich we Lwowie i Pradze, uzupełnione potem w podróżach zagranicznych. W 1685 zatrzymał się na dłużej w Paryżu, gdzie zetknął się z nauką astronomii. W 1686 obaj bracia ogłosili swoją dysertację naukową Theses mathematicae ex variis tractatibus propugnabuntur.

W 1695 roku walczył pod Lwowem z Tatarami, w 1697 roku wyprawiony przez ojca przeciwko zagonowi tatarskiemu. Był elektorem Augusta II Mocnego w 1697 roku[1]. W 1703 roku wybrany posłem na sejm. Pięciokrotnie zmieniał orientację polityczną w czasie III. wojny północnej. Porzucając kolejno Augusta II i Stanisława Leszczyńskiego.

Przystąpił do konfederacji tarnogrodzkiej i z jej ramienia został w 1716 sędzią fiskalnym województwa ruskiego. Posłował jeszcze w 1720 i 1722.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. V, Petersburg 1860, s. 439.