Aleksander Karadziordziewić (1806-1885)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
PrinceAlexander I w.jpg

Aleksander Karadźordźewić (cyrylica Александар Карађорђевић), (ur. 11 października 1806, zm. 3 maja 1885) – syn Jerzego Czarnego (Karadjordje). Książę serbski w latach od 1842 do 1858. Unowocześnił administrację państwa, popierał rozwój kulturalny kraju. W polityce zagranicznej orientował się na Austrię.

Młodość spędził na emigracji w Austrii i Rosji. Po abdykacji Miłosza I Obrenowicia uzyskał w 1839 zgodę na powrót do kraju od jego syna i następcy Michała, który mianował go swoim porucznikiem-adiutantem. Od 1842 roku na tronie serbskim. Przeprowadził reformę szkolnictwa (założył liczne szkoły rolnicze i przemysłowe, wysyłał urzędników i nauczycieli na studia do Paryża, Londynu, Wiednia, Pragi i Berlina), popierał rozwój kultury. W stosunkach z Turcją zachowywał umiar. W okresie wojny krymskiej nie poparł żadnej ze stron. Oskarżony o prowadzenie polityki austrofilskiej. Został zdetronizowany przez parlament (Skupštinę) pod naciskiem Rosji. Resztę życia spędził w Temeszwarze (obecnie Timişoara).


Poprzednik
Michał Obrenowić
COA of Principality of Serbia.svg książę Serbii
1842-1858
COA of Principality of Serbia.svg Następca
Miłosz Obrenowić