Aleksander Karol Waza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aleksander Karol Waza (ur. 14 listopada 1614 w Warszawie, zm. 19 listopada 1634 w folwarku Wielkie koło Warszawy) – królewicz polski, siódmy i najmłodszy syn króla Zygmunta III Wazy, a piąty pochodzący z jego drugiej żony Konstancji Austriaczki. Został ochrzczony 4 stycznia 1615.

W odróżnieniu od rodzonych braci łatwo jednał sobie sympatię osób, z którymi miał styczność, w czym przypominał przyrodniego brata Władysława[1]. Był też Aleksander uzdolniony artystycznie: podobnie jak ojciec chętnie malował, nauczył się też śpiewać. Jego nauczycielem śpiewu był muzyk i jezuita Szymon Berent, który towarzyszył królewiczowi w jego podróży do Włoch (lipiec 1633 – lipiec 1634 roku)[1].

W czasie pobytu we Lwowie zaraził się ospą od swojego brata Jana Kazimierza. Choroba ta była przyczyną śmierci królewicza, który zmarł w folwarku Wielkie, położonym 9 mil od Warszawy[2]. Został pochowany 7 lutego 1635 w Krakowie.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 S. Ochmann-Staniszewska, Dynastia Wazów w Polsce, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007, s. 163-165.
  2. Z. Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 235.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wdowiszewski Z., Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, s. 235.