Aleksander Kokular

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksander Kokular:
Portret Aleksandra Stanisława Potockiego

Aleksander Kokular (ur. 9 sierpnia 1793 w Warszawie, zm. 6 kwietnia 1846 tamże) – polski malarz, kolekcjoner i pedagog, przedstawiciel późnego klasycyzmu, współzałożyciel Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, wolnomularz.[1]

Urodził się w rodzinie warszawskiego kupca. Malarstwa uczył się w Liceum Warszawskim pod okiem Zygmunta Vogla. W roku 1814 podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu pod kierunkiem Jana Chrzciciela Lampiego, a w 1817 w Akademii św. Łukasza w Rzymie. W roku 1818 powrócił do Warszawy i aktywnie włączył się w tamtejsze życie artystyczne i działalność pedagogiczną. Od roku 1821 był nauczycielem rysunku w Liceum Warszawskim do czasu jego zamknięcia. W roku szkolnym (1819/1820) uczył kaligrafii w Konwikcie Żoliborskim. Przerwał pracę pedagogiczną w latach (18241826), wyjeżdżając na stypendium rządowe do Rzymu, gdzie wywarli na niego silny wpływ David i Camuccini. W latach (18351841) prowadził we własnym domu prywatną szkołę malarstwa i rysunku, równolegle wykładając na Kursach Dodatkowych w latach (18361838) i w Aleksandryjskim Instytucie Wychowania Panien w latach (18381840). Od roku 1841 do 1844 nauczał w Gimnazjum Realnym w Warszawie. W roku 1844 został profesorem malarstwa i rysunku figuralnego w Szkole Sztuk Pięknych, której powstanie zainicjował w tym samym roku wspólnie z Janem Feliksem Piwarskim. Wykładał w niej do swojej śmierci w roku 1846. Jego uczniami byli m.in.: Tadeusz Brodowski, Aleksander Kamiński, Władysław Heliodor Gumiński i Cyprian Kamil Norwid.

Twórczość Kokulara obejmuje sceny mitologiczno-historyczne i religijne, także portrety, głównie męskie (m.in. cara Mikołaja I, namiestnika Iwana Paskiewicza, hr. Aleksandra Potockiego i obrazy religijne ("Zdjęcie z krzyża"), chociaż podejmował również tematykę antyczną ("Edyp i Antygona" (1825)) i historyczną ("Zaślubiny Jadwigi z Jagiełłą" (1825)). Pozostałe dzieła: „Perykles i Aspazja”, „Śmierć Priama”, obrazy w kościołach w Siedlcu, Suwałkach, Warszawie, Puławach, Brześciu, Woli, Goliszewie itd., portrety Zygmunta Vogla, arcybiskupa Hołowczyca, pianistki i kompozytorki Marii Szymanowskiej, Paskiewicza.

Zainicjował antykwaryczny handel dziełami sztuki w Warszawie, m.in. zajmując się w latach 30. i 40. XIX w. restauracją i sprzedażą obrazów z kolekcji Aleksandra Potockiego.

Wystawa prac Aleksandra Kokulara prezentowana w muzeum w Nieszawie.

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 2-I-11/12).

Wikimedia Commons

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 444.