Aleksander Malanowicz
| Aleksander Malanowicz | ||
|
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 1816 Raków |
|
| Data i miejsce śmierci | 1893 Szydłowiec |
|
| proboszcz parafii św. Zygmunta w Szydłowcu | ||
| Okres sprawowania | 1861-1893 | |
| proboszcz parafii św. Stanisława w Wierzbicy | ||
| Okres sprawowania | 1 VII 1838-1855 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 1838 | |
Aleksander Malanowicz (ur. 1816 w Rakowie, zm. 1893 w Szydłowcu) – ksiądz.
W 1838 otrzymał święcenia kapłańskie. Był wikarym w Radomiu, następnie proboszczem kościoła św. Jakuba w Skaryszewie, a od 1861 w kościele św. Zygmunta w Szydłowcu. Był członkiem organizacji narodowych.
Po ataku powstańców 23 stycznia 1863 został aresztowany, a następnie więziony w Radomiu i Dęblinie. W lutym 1863 Uszakow powiadomił ks. bp. Juszyńskiemu, że na jego wstawiennictwo wydał rozkaz komendantowi twierdzy Iwanogród, by uwolnił księdza. To wstawiennictwo uchroniło Malanowicza przed zsyłką na Syberię. W ocenie władz rosyjskich należał do inspiratorów ruchu powstańczego, a jego plebania miała stanowić ostoję dla dowódców powstania styczniowego. Dlatego władze pozbawiły go tytułu kanonika, nie otrzymał też funkcji dziekana dekanatu.
Do kapituły powrócił w 1878. W 1891 został prałatem dziekanem.