Aleksander Morozewicz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Aleksander Morozewicz

Aleksander Morozewicz, 2005
Państwo ZSRR ZSRR
Rosja Rosja
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1977
Moskwa
Tytuł szachowy arcymistrz (1994)
Ranking 2788 (01.07.2008)
Miejsce w kraju 1
FIDE Top 100 2

Aleksander Morozewicz, ros. Александр Морозевич (ur. 18 lipca 1977 w Moskwie) – rosyjski szachista, arcymistrz od roku 1994.

Pierwsze sukcesy na arenie międzynarodowej odniósł w wieku szesnastu lat. W 1993 roku na turnieju w Tilburgu, rozgrywanym systemem pucharowym, wygrał mecz z Michaelem Adamsem (2-0), eliminując go z dalszych gier. Rok później zadziwił świat szachowy wygrywając silnie obsadzony turniej w Londynie wynikiem 9½ punktu z 10 partii. W tym samym roku był liderem drugiej reprezentacji Rosji, która zdobyła brązowe medale na olimpiadzie w Moskwie, a także zajął pierwsze miejsce na turnieju w Pampelunie.

Następne lata były mniej udane, dopiero rok 1998 przyniósł pasmo sukcesów i awans do ścisłej czołówki światowej. W tym roku Morozewicz zajął pierwsze miejsce w arcymistrzowskim turnieju w Kiszyniowe, deklasując rywali niezwykłym wynikiem 8½ punktu z 9 partii. Sięgnął następnie po tytuł indywidualnego mistrza Rosji, wygrywając turniej finałowy w Soczi. Wspólnie z Wadimem Zwiagincewem zwyciężył w turnieju o Puchar Rosji w Samarze. Na olimpiadzie w Erywaniu był mocnym punktem reprezentacji Rosji, która zdobyła złote medale. Indywidualnie Morozewicz zdobył brązowy medal za wynik rankingowy (2777 punktów) oraz srebrny za drugie miejsce na czwartej szachownicy. Po tej serii sukcesów jego ranking na liście FIDE wzrósł do 2723 punktów, co dawało mu piątą pozycję na świecie.

Od 1999 roku Morozewicz jest stałym uczestnikiem turniejów na najwyższym poziomie, doskonałą grę przeplatając z wyraźnymi spadkami formy. Trzykrotnie zwyciężał w turniejach w Biel, w latach 2003 (z wynikiem 8 punktów z 10 partii), 2004 (7½ z 10) oraz 2006 (7½ z 10). Doskonałe rezultaty uzyskiwał w kombinowanym turnieju szachów szybkich i gry "na ślepo" w Monte Carlo: pierwsze miejsce w 2002 roku, drugie w 2003 i pierwsze (wspólnie z Władimirem Kramnikiem) w 2004. W 2003 roku podzielił z Piotrem Swidlerem pierwsze miejsce w mistrzostwach Rosji, ustępując Swidlerowi punktacją pomocniczą. W rozgrywkach drużynowych Morozewicz regularnie osiągał bardzo dobre rezultaty. Na olimpiadzie w Stambule w 2000 roku uzyskał najlepszy ranking turniejowy (2802) i zdobył brązowy medal na drugiej szachownicy. Ogółem w latach 1994 - 2006 reprezentował Rosję na sześciu olimpiadach, zdobył pięć medali drużynowo i cztery indywidualnie oraz 40½ pkt w 61 partiach[1]. Pod koniec 2006 roku zwyciężył w silnie obsadzonym turnieju w Pampelunie (m.in. przed Dmitrim Jakowienko i Aleksiejem Szirowem)[2]. W 2007 podzielił II-III miejsce (wraz z Magnusem Carlsenem) w turnieju elity w Morelii i Linares[3], wystąpił w Meksyku w turnieju o mistrzostwo świata, zajmując VI lokatę[4], natomiast pod koniec roku zdobył drugi w karierze tytuł indywidualnego mistrza Rosji[5]. W 2008 r. zwyciężył w tradycyjnym turnieju Bosna w Sarajewie[6].

Morozewicz jest znany z nieszablonowej gry, często wybiera zapomniane lub rzadko stosowane warianty debiutowe, na przykład obronę Czigorina przeciwko gambitowi hetmańskiemu. Lubi skomplikowane pozycje, w których może wykazać się swoim talentem kombinacyjnym i szachową wyobraźnią.

Przypisy

  1. ↑ OlimpBase
  2. ↑ XVI Pamplona tournament 2006
  3. ↑ Anand wins Morelia/Linares 2007 by a full point
  4. ↑ World Championship 2007 Mexico
  5. ↑ Russian Championship Superfinal 2007
  6. ↑ Morozevich finishes Sarajevo 2008 with 1.5 point lead

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło: "http://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Morozewicz"