Aleksander Saburow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aleksandr Nikołajewicz Saburow (ros. Алекса́ндр Никола́евич Сабу́ров; ur. 1 sierpnia 1908, zm. 15 kwietnia 1974 w Moskwie) – generał radziecki, bohater Związku Radzieckiego.

W latach 1922-1927 był robotnikiem budowlanym, potem przewodniczącym kołchozu. W 1931 r. został żołnierzem Armii Czerwonej. W następnym roku wstąpił do partii komunistycznej. Od 1938 pracował w organach NKWD. Od października 1941 dowódca radzieckiego oddziału partyzanckiego, następnie zgrupowania partyzanckiego. W jego zgrupowaniu działało kilkuset polskich partyzantów. Po zakończeniu II wojny światowej napisał dwie książki. Pierwsza pt.Za linijej fronta została wydana w 1955 r. Druga pt. U druziej odni dorogi w 1963 r.[1].


Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mieczysław Juchniewicz - Polacy w radzieckim ruchu partyzanckim 1941-1944, Warszawa 1973
  • Praca zbiorowa: Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: MON, 1975.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]