Aleksander Sewruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander Sewruk
Imię i nazwisko Aleksander Serwuk
Data
i miejsce urodzenia
17 stycznia 1912
Kornin
Data
i miejsce śmierci
23 listopada 1974
Warszawa
Zawód aktor
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy
Grób Aleksandra Sewruka

Aleksander Sewruk (ur. 17 stycznia 1912 w Korninie, zm. 23 listopada 1974 w Warszawie[1]) – polski aktor, dyrektor Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie, Teatrach Dramatycznych w Poznaniu, Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie, Teatru Dramatycznego w Elblągu.

W grudniu 2007 elbląski Teatr Dramatyczny przyjął jego imię i obecnie działa jako Teatr im. Aleksandra Sewruka.

Urodził się 17 stycznia 1912 roku na Żytomierszczyźnie, w miasteczku Kornin. W nowe granice odrodzonej Polski przybył w 1920 roku. Osiedlił się wraz z rodziną w Ciechanowcu. Maturę zdał 23 maja 1930 r. w Gimnazjum Państwowym im. Tadeusza Kościuszki w Bielsku Podlaskim. Zaczął studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Brał udział w kampanii wrześniowej w stopniu podporucznika. Po kapitulacji Modlina dostał się do niewoli. Przebywał w obozie w Działdowie, a potem w oflagach Arnswalde i Grossborn. W 1940 roku razem z Bolesławem Płotnickim, Józefem Słotwińskim i Leonem Kruczkowskim zorganizował teatr obozowy. Jego pierwszą rolą był Papkin w "Zemście", wystawionej w 1940 roku. W Arnswalde występował w "Teatrze Symbolów". Po wyzwoleniu obozu w maju 1945 roku założył objazdowy teatrzyk rewiowy "Oberża Komediantów", a następnie w latach 1946-47 występował w teatrze rewiowym Polskiej Dywizji Pancernej w Niemczech. W czerwcu 1947 roku wrócił do kraju i debiutował rolą Rzecznickiego w "Fantazym" w olsztyńskim teatrze. Od 1949 roku był to teatr łączący dwie sceny – elbląską i olsztyńską - w jednym organizmie. A. Sewruk występował w nim do 1952 roku. W 1957 r. objął stanowisko dyrektora i kierownika artystycznego Teatru im. Jaracza Olsztyn-Elbląg i kierował nim jako dyrektor do 1969 r. Występował także w Teatrze Dramatycznym w Poznaniu (1952-57). Od 1969 do końca życia był dyrektorem i kierownikiem artystycznym Teatru Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. Był gorącym rzecznikiem teatru i aktorów. Chętnie zapraszany na plany filmowe, w latach 1954-1974 wystąpił w 30 filmach i serialach. Zdobył ogólnopolską sławę. W filmie zadebiutował w 1953 roku w „Celulozie”. Tworzył postacie charakterystyczne, zapadające w pamięć.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Sikorski: Galopem przez stulecia : Olsztyn 1353-2003. red. i wybór il. Tomasz Śrutkowski. Olsztyn: Edytor „Wers”, 2003, s. 182. ISBN 83-919110-0-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]