Aleksander Szczygło

Z Wikipedii

Aleksander Szczygło
Data i miejsce urodzenia	27 października 1963 Jeziorany
Szef Kancelarii Prezydenta RP
Okres urzędowania	od 2 sierpnia 2006 do 7 lutego 2007
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość
Poprzednik	Robert Draba (p.o.)
Minister obrony narodowej
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania	od 7 lutego 2007 do 7 września 2007 od 10 września 2007 do 16 listopada 2007
Poprzednik	Radosław Sikorski
Następca	Bogdan Klich
Poseł VI kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania	od 5 listopada 2007 do 15 stycznia 2009
Szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego
Przynależność polityczna	Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania	od 15 stycznia 2009
Poprzednik	Władysław Stasiak
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Aleksander Marek Szczygło (ur. 27 października 1963 w Jezioranach) – polski polityk, poseł na Sejm (2001–2006 i 2007–2009), w 2007 minister obrony narodowej w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, były szef Kancelarii prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego, od 2009 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Spis treści 1 Wykształcenie 2 Działalność zawodowa i polityczna 3 Przypisy 4 Źródła

[edytuj] Wykształcenie

W 1990 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. W 1996 ukończył roczny kurs dla pracowników administracji publicznej z Europy Środkowej i Wschodniej organizowanym przez Uniwersytet w Georgetown (zajęcia odbywały się na University of Wisconsin)^[1] oraz odbył praktykę w Kongresie Stanów Zjednoczonych.

[edytuj] Działalność zawodowa i polityczna

W latach 1990–1991 pracował jako asystent senatora Lecha Kaczyńskiego w Biurze OKP w Gdańsku. Jednocześnie pracował jako specjalista w biurze prawnym Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". Kolejne etapy jego kariery zawodowej były również związane z osobą Lecha Kaczyńskiego: w latach 1991–1992 pracował jako specjalista ds. legislacyjnych w kierowanym przez Kaczyńskiego Biurze Bezpieczeństwa Narodowego, a po powołaniu Kaczyńskiego na stanowisko prezesa Najwyższej Izby Kontroli w 1992 został dyrektorem gabinetu prezesa. W NIK pracował do 1995.

W 1997 był doradcą Głównego Inspektora w Głównym Inspektoracie Pracy. W latach 1997–2000 pracował jako dyrektor Departamentu Informacji i Kształcenia Europejskiego w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej. W 2001 był doradcą prezesa zarządu PKO BP S.A.

W 2001 został wybrany do Sejmu z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2004 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. 25 września 2005 ponownie został wybrany do Sejmu. Jako parlamentarzysta zajmował się głównie problematyką integracji europejskiej.

23 grudnia 2005 został powołany na stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. Przestał pełnić tę funkcję 2 sierpnia 2006.

2 sierpnia 2006 został powołany na stanowisko szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym wygasł jego mandat poselski.

7 lutego 2007 został powołany na stanowisko ministra obrony narodowej w miejsce Radosława Sikorskiego, który podał się do dymisji. 14 marca tego roku otrzymał nominację w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. 7 września został odwołany z Rady Ministrów i jednocześnie powołany na sekretarza stanu i kierownika w Ministerstwie Obrony Narodowej, trzy dni później prezydent Lech Kaczyński ponownie wręczył mu nominację na ministra obrony narodowej.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu olsztyńskim 29 592 głosy. 15 stycznia 2009 został mianowany szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego, tracąc z upływem tego dnia mandat poselski.

Przypisy

[edytuj] Źródła

• Strona sejmowa posła VI kadencji