Aleksander de Afif

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksander de Afif
P1162866 gross.jpg
Armoiries Saxe.svg Pretendent do tronu Saksonii
Okres panowania od 23 lipca 2012
Poprzednik Maria Emanuel Wettyn
Dane biograficzne
Dynastia Wettynowie
Urodziny 12 lutego 1954
Monachium
Ojciec Robert de Afif
Matka Maria Anna Wettyn
Żona Gizela Wittelsbach

Aleksander de Afif (ur. 12 lutego 1954 w Monachium) – książę Saskogessapski, pretendent do tronu Saksonii, przedsiębiorca.

Najstarszy syn księżniczki saksońskiej Marii Anny z dynastii Wettynów (ur. 1929, zm. 2012) oraz jej męża – katolickiego szlachcica o libańsko-meksykańskich korzeniach, Roberta de Afif (ur. 1916, zm. 1978). Siostrzeniec i jednocześnie adoptowany syn ostatniego, niekwestionowanego przywódcy saksońskiej rodziny królewskiej, księcia Marii Emanuela Wettyna (ur. 1926, zm. 2012), od którego otrzymał prawo używania tytułu: Prinz von Sachsen-Gessaphe.

Od 1987 roku żonaty z księżniczką bawarską Gizelą z dynastii Wittelsbachów (ur. 10 września 1964 roku w Leutstetten), z którą posiada czworo dzieci:

Pochodzenie i rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jak utrzymywała matka Aleksandra de Afif, Maria Anna Wettyn, jej mąż, Robert de Afif, pochodził ze starożytnego rodu książęcego z terytorium dzisiejszego Libanu, należącego do Maronitów, a wywodzącego się ze schrystianizowanej dynastii szejków z Bkassine; ojciec Roberta de Afif (mieszkający całe życie w Bejrucie) był księciem Gessaphe oraz członkiem Zakonu Grobu Bożego[2].

Aleksander de Afif wychowywał się w Meksyku. Po śmierci swojego ojca, Roberta de Afif, przejął prowadzenie rodzinnej firmy z branży logistycznej. Posiada dwóch młodszych braci:

  • Fryderyk Wilhelm de Afif (ur. 1955) ksiądz jezuicki,
  • Karol August de Afif (ur. 1958) profesor Uniwersytetu w Hagen.

Siostra Roberta de Afif, Aleksandra de Afif (ur. 1919, zm. w 1996), była żoną księcia Karola Antoniego Hohenzollerna (ur. 1922, zm. 1993) z katolickiej linii dynastii Hohenzollernów panującej w księstwie Hohenzollern-Sigmaringen[3].

Prawo do tronu[edytuj | edytuj kod]

Dzięki udanemu małżeństwu z Gizelą Wittelsbach Aleksander de Afif wzmocnił swój potencjał dynastyczny, co zwróciło nań uwagę jego wuja, Marii Emanuela Wettyna, zastanawiającego się nad przyszłością saksońskiej rodziny królewskiej, której był formalnym zwierzchnikiem.

W związku z faktem, iż zarówno książę Maria Emanuel jak i inni Wettynowie z jego pokolenia nie mieli dzieci lub w przypadku jednego z nich, który wprawdzie miał syna, jednakże nie posiadającego prawa do tronu – w myśl prawa obowiązującego w domu królewskim – z uwagi na pochodzenie z morganatycznego małżeństwa, Margrabia Miśni (tradycyjny tytuł głowy saksońskiej rodziny królewskiej) zaproponował Aleksandra de Afif na swojego następcę oraz spadkobiercę rodu. W tym celu przygotował specjalny dokument, który dnia 14 maja 1997 roku podpisali: jego żona Anastazja von Anhalt (urodzona jako księżniczka anhalcka z dynastii Askańczyków), brat Albert Wettyn wraz z morganatyczną żoną Elmirą Henke (Polka ur. w Łodzi), siostry: Maria Józefa, Maria Anna oraz Matylda, kuzyn Dedo Wettyn (w imieniu własnym oraz w imieniu swojego brata Gero Wettyna a także ich macochy, Wirginii), oraz wdowa po Timo Wettynie (trzecim kuzynie), Erina[4]. Dwa lata później, dnia 1 lipca 1999 roku Maria Emanuel adoptował Aleksandra de Afif, co odbyło się za zgodą władz świeckich jak i duchownych, w tym za zgodą papieża Jana Pawła II. Od tego czasu Aleksander de Afif zaczął uczestniczyć wraz z wujem w rodzinnych uroczystościach, a od 2003 roku rozpoczął także publiczną działalność na rzecz kraju związkowego Saksonia-Anhalt, promując go na świecie w celu ściągnięcia zagranicznych inwestorów oraz doradzając premierowi Georgowi Milbradt.

Pomimo wcześniejszej zgody, latem 2002 roku trzech sygnatariuszy, tj. książęta Dedo Wettyn, Gero Wettyn i Albert Wettyn, wycofało się z zawartego porozumienia[5]. Ten ostatni, zmieniając zdanie, stanął na stanowisku, że następstwo po Marii Emanuelu powinno przysługiwać zgodnie z prawem salickim wszystkim męskim przedstawicielom dynastii Wettynów bez względu na zawierane małżeństwa[6]. Po śmierci starszego brata ogłosił się głową saksońskiej rodziny królewskiej. To samo – na podstawie postanowień umowy z 1997 roku – uczynił Aleksander de Afif, co o mało nie skończyło się awanturą na pogrzebie zmarłego[7]. Po śmierci Alberta Wettyna w październiku 2012 roku jego krewny, Rüdiger von Sachsen, ogłaszając się nowym zwierzchnikiem dynastii Wettynów, stwierdził: Nie zaakceptujemy księcia Aleksandra jako głowy domu, kontynuując tym samym rodzinny spór[8]. Ponieważ kwestia ta jest problematyczna, przeto od dnia 23 lipca 2012 roku Aleksander de Afif jest jednym z dwóch pretendentów do królewskiej korony Saksonii.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku Aleksander de Afif wraz z małżonką, księżną Gizelą, reprezentowali saksońską rodzinę królewską podczas uroczystości związanych ze ślubem księcia Jerzego Fryderyka Hohenzollerna (ur. 1976), będącego głową pruskiej rodziny królewskiej i pretendentem do niemieckiego tronu cesarskiego[9].

Przodkowie[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
4. Aleksander de Afif, Książę Gessaphe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2. Robert de Afif, Książę Gessaphe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
5. Maria Matylda Atthyé
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
1. Aleksander Prinz von Sachsen-Gessaphe
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Jerzy I Wettyn, Król Saksonii
 
 
 
 
 
 
 
12. Fryderyk August III Wettyn, Król Saksonii
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Maria Anna Bragança, księżniczka portugalska
 
 
 
 
 
 
 
6. Fryderyk Krystian Wettyn, Margrabia Miśni
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Ferdynand IV Habsburg-Lothringen, Wielki Książę Toskanii
 
 
 
 
 
 
 
13. Ludwika Habsburg-Lothringen, księżniczka toskańska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Alicja Bourbon-Parma, księżniczka parmeńska
 
 
 
 
 
 
 
3. Maria Anna Wettyn, księżniczka saksońska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Maksymilian Antoni ks. Thurn und Taxis
 
 
 
 
 
 
 
14. Albert ks. Thurn und Taxis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Helena Wittelsbach, księżniczka bawarska
 
 
 
 
 
 
 
7. Elżbieta Helena ks. Thurn und Taxis
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Józef Karol Habsburg-Lothringen, arcyksiążę austriacki
 
 
 
 
 
 
 
15. Małgorzata Klementyna Habsburg-Lothringen, arcyksiężniczka austriacka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Klotylda Maria Wettyn, księżniczka Sachsen-Coburg-Gotha
 
 
 
 
 
 

Powiązania dynastyczne z innymi pretendentami do tronu[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
Fryderyk August III
1865-1932
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Fryderyk Krystian II
1893-1968
 
 
 
 
 
 
 
 
Ernest Henryk
1896-1971
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Emanuel
1926-2012
 
Albert
1934-2012
 
Maria Anna Wettyn
 
 
Timo Saski
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aleksander de Afif
1954-
 
 
Rüdiger von Sachsen
1953-

Przypisy


Poprzednik
Maria Emanuel Wettyn
Coat of arms of Saxony.svg Pretendent do tronu Saksonii
2012-
sporne z Rüdigerem von Sachsen
Coat of arms of Saxony.svg Następca
nadal