Aleksander de Afif
| Aleksander de Afif |
|
| Okres panowania | od 23 lipca 2012 |
| Poprzednik | Maria Emanuel Wettyn |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Wettynowie |
| Urodzony | 12 lutego 1954 Monachium |
| Ojciec | Robert de Afif |
| Matka | Maria Anna Wettyn |
| Żona | Gizela Wittelsbach |
Aleksander de Afif (ur. 12 lutego 1954 w Monachium) – książę Saskogessapski, pretendent do tronu Saksonii i Polski, przedsiębiorca.
Najstarszy syn księżniczki saksońskiej Marii Anny z dynastii Wettynów (ur. 1929, zm. 2012) oraz jej męża – katolickiego szlachcica o libańsko-meksykańskich korzeniach, Roberta de Afif (ur. 1916, zm. 1978). Siostrzeniec i jednocześnie adoptowany syn ostatniego, niekwestionowanego przywódcy saksońskiej rodziny królewskiej, księcia Marii Emanuela Wettyna (ur. 1926, zm. 2012), od którego otrzymał prawo używania tytułu: Prinz von Sachsen-Gessaphe.
Od 1987 roku żonaty z księżniczką bawarską Gizelą z dynastii Wittelsbachów (ur. 10 września 1964 roku w Leutstetten), z którą posiada czworo dzieci:
- Jerzy Filip de Afif (ur. 24 maja 1988 roku w Meksyku),
- Maurycy Gabriel de Afif (ur. 14 września 1989 roku w Meksyku),
- Paweł Klemens de Afif (ur. 23 marca 1993 roku w Meksyku),
- Maria Teresa de Afif (ur. 7 lipca 1999 roku w Dreźnie)[1].
Spis treści |
Pochodzenie i rodzina[edytuj]
Jak utrzymywała matka Aleksandra de Afif, Maria Anna Wettyn, jej mąż, Robert de Afif, pochodził ze starożytnego rodu książęcego z terytorium dzisiejszego Libanu, należącego do Maronitów, a wywodzącego się ze schrystianizowanej dynastii szejków z Bkassine; ojciec Roberta de Afif (mieszkający całe życie w Bejrucie) był księciem Gessaphe oraz członkiem Zakonu Grobu Bożego[2].
Aleksander de Afif wychowywał się w Meksyku. Po śmierci swojego ojca, Roberta de Afif, przejął prowadzenie rodzinnej firmy z branży logistycznej. Posiada dwóch młodszych braci:
- Fryderyk Wilhelm de Afif (ur. 1955) ksiądz jezuicki,
- Karol August de Afif (ur. 1958) profesor Uniwersytetu w Hagen.
Siostra Roberta de Afif, Aleksandra de Afif (ur. 1919, zm. w 1996), była żoną księcia Karola Antoniego Hohenzollerna (ur. 1922, zm. 1993) z katolickiej linii dynastii Hohenzollernów panującej w księstwie Hohenzollern-Sigmaringen[3].
Prawo do tronu[edytuj]
Dzięki udanemu małżeństwu z Gizelą Wittelsbach Aleksander de Afif wzmocnił swój potencjał dynastyczny, co zwróciło nań uwagę jego wuja, Marii Emanuela Wettyna, zastanawiającego się nad przyszłością saksońskiej rodziny królewskiej, której był formalnym zwierzchnikiem.
W związku z faktem, iż zarówno książę Maria Emanuel jak i inni Wettynowie z jego pokolenia nie mieli dzieci lub w przypadku jednego z nich, który wprawdzie miał syna, jednakże nie posiadającego prawa do tronu – w myśl prawa obowiązującego w domu królewskim – z uwagi na pochodzenie z morganatycznego małżeństwa, Margrabia Miśni (tradycyjny tytuł głowy saksońskiej rodziny królewskiej) zaproponował Aleksandra de Afif na swojego następcę oraz spadkobiercę rodu. W tym celu przygotował specjalny dokument, który dnia 14 maja 1997 roku podpisali: jego żona Anastazja von Anhalt (urodzona jako księżniczka anhalcka z dynastii Askańczyków), brat Albert Wettyn wraz z morganatyczną żoną Elmirą Henke (Polka ur. w Łodzi), siostry: Maria Józefa, Maria Anna oraz Matylda, kuzyn Dedo Wettyn (w imieniu własnym oraz w imieniu swojego brata Gero Wettyna a także ich macochy, Wirginii), oraz wdowa po Timo Wettynie (trzecim kuzynie), Erina[4]. Dwa lata później, dnia 1 lipca 1999 roku Maria Emanuel adoptował Aleksandra de Afif, co odbyło się za zgodą władz świeckich jak i duchownych, w tym za zgodą papieża Jana Pawła II. Od tego czasu Aleksander de Afif zaczął uczestniczyć wraz z wujem w rodzinnych uroczystościach, a od 2003 roku rozpoczął także publiczną działalność na rzecz kraju związkowego Saksonia-Anhalt, promując go na świecie w celu ściągnięcia zagranicznych inwestorów oraz doradzając premierowi Georgowi Milbradt.
Pomimo wcześniejszej zgody, latem 2002 roku trzech sygnatariuszy, tj. książęta Dedo Wettyn, Gero Wettyn i Albert Wettyn, wycofało się z zawartego porozumienia[5]. Ten ostatni, zmieniając zdanie, stanął na stanowisku, że następstwo po Marii Emanuelu powinno przysługiwać zgodnie z prawem salickim wszystkim męskim przedstawicielom dynastii Wettynów bez względu na zawierane małżeństwa[6]. Po śmierci starszego brata ogłosił się głową saksońskiej rodziny królewskiej. To samo – na podstawie postanowień umowy z 1997 roku – uczynił Aleksander de Afif, co o mało nie skończyło się awanturą na pogrzebie zmarłego[7]. Po śmierci Alberta Wettyna w październiku 2012 roku jego krewny, Rüdiger von Sachsen, ogłaszając się nowym zwierzchnikiem dynastii Wettynów, stwierdził: Nie zaakceptujemy księcia Aleksandra jako głowy domu, kontynuując tym samym rodzinny spór[8]. Ponieważ kwestia ta jest problematyczna, przeto od dnia 23 lipca 2012 roku Aleksander de Afif jest jednym z dwóch pretendentów do królewskiej korony Saksonii i Polski.
Działalność[edytuj]
W 2011 roku Aleksander de Afif wraz z małżonką, księżną Gizelą, reprezentowali saksońską rodzinę królewską podczas uroczystości związanych ze ślubem księcia Jerzego Fryderyka Hohenzollerna (ur. 1976), będącego głową pruskiej rodziny królewskiej i pretendentem do niemieckiego tronu cesarskiego[9].
Przodkowie[edytuj]
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
4. Aleksander de Afif, Książę Gessaphe |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
2. Robert de Afif, Książę Gessaphe |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
5. Maria Matylda Atthyé |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
1. Aleksander Prinz von Sachsen-Gessaphe |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
24. Jerzy I Wettyn, Król Saksonii | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
12. Fryderyk August III Wettyn, Król Saksonii |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
25. Maria Anna Bragança, księżniczka portugalska | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
6. Fryderyk Krystian Wettyn, Margrabia Miśni |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
26. Ferdynand IV Habsburg-Lothringen, Wielki Książę Toskanii | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
13. Ludwika Habsburg-Lothringen, księżniczka toskańska |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
27. Alicja Bourbon-Parma, księżniczka parmeńska | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
3. Maria Anna Wettyn, księżniczka saksońska |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
28. Maksymilian Antoni ks. Thurn und Taxis | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
14. Albert ks. Thurn und Taxis |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
29. Helena Wittelsbach, księżniczka bawarska | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
7. Elżbieta Helena ks. Thurn und Taxis |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
30. Józef Karol Habsburg-Lothringen, arcyksiążę austriacki | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
|
|
15. Małgorzata Klementyna Habsburg-Lothringen, arcyksiężniczka austriacka |
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||
|
|
31. Klotylda Maria Wettyn, księżniczka Sachsen-Coburg-Gotha | |||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||||
Powiązania dynastyczne z innymi pretendentami do tronu[edytuj]
|
|
|
|
|
|
|
Fryderyk August III 1865-1932 |
|
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||
|
|
|
Fryderyk Krystian II 1893-1968 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Ernest Henryk 1896-1971 |
||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||
| Maria Emanuel 1926-2012 |
|
Albert 1934-2012 |
|
Maria Anna Wettyn |
|
|
Timo Saski |
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Aleksander de Afif 1954- |
|
|
Rüdiger von Sachsen 1953- |
||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ An Online Gotha - Saxony
- ↑ Michel Huberty, Alain Giraud. L'Allemagne Dynastique. Tom VI Bade/Mecklembourg. Francja 1991. str. 475 – 476. ISBN 2-901138-06-3
- ↑ An Online Gotha - Hohenzollern
- ↑ artykuł w czasopiśmie Bild
- ↑ artykuł w czasopiśmie Der Spiegel
- ↑ opracowanie autorstwa Alberta Wettyna
- ↑ informacja o śmierci Maria Emanuela na stronie Organizacji Monarchistów Polskich
- ↑ artykuł w czasopiśmie Frantfurter Allgemeine
- ↑ Netty’s Royalty Page
| Poprzednik Maria Emanuel Wettyn |
Pretendent do tronu Saksonii i Polski 2012- sporne z Albertem Wettynem sporne z Rüdigerem von Sachsen |
Następca nadal |