Aleksandr Bogdanow
Aleksandr Bogdanow (ros. Александр Александрович Богданов, właściwie Aljaksandar Malinouski (białorus. Аляксандар Маліноўскі; ur. 22 sierpnia 1873 ss w Grodnie, zm. 7 kwietnia 1928 w Moskwie) – lekarz, filozof, ekonomista, pisarz science fiction i rewolucjonista pochodzenia białoruskiego. Zajmował się m.in. teorią systemów, odwracaniem procesu starzenia człowieka i transfuzjami krwi.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Za życia Aleksandr Bogdanow był postrzegany jako wpływowy krytyk Lenina. Początkowo jego współpracownik na emigracji w Paryżu, później przeciwnik. Po I wojnie światowej wrócił do Rosji i organizował Socjalistyczną Akademię Nauki, był też profesorem Uniwersytetu w Moskwie. W latach 20. został aresztowany przez GPU, jednak po 5 latach wypuszczono go na wolność.
Zmarł w wyniku jednej z transfuzji przeprowadzanych w instytucie transfuzji krwi, który założył.
Twórczość [edytuj]
Był bardzo płodnym pisarzem. Jego Tektologia została doceniona przez Kotarbińskiego ze szkoły lwowsko-warszawskiej jako przyczynek do prakseologii nauki o organizacji pracy. Jest też znany jako twórca empiriomonizmu. W swoich dziełach integrował refleksję filozoficzną Ernsta Macha, Avenariusa i innych. Zajmował się też tematem nowej kultury socjalistycznej, która miała zastąpić burżuazyjną.
Jego teorie skrytykował Włodzimierz Lenin w dziele Materializm i empiriokrytycyzm. Od lat 70. jego teorie zaczęły być ponownie doceniane w historii myśli rosyjskiej. Niektóre z jego dzieł zostały przetłumaczone na francuski i niemiecki.
W 1908 r. wydał utopijną powieść pt. Czerwona gwiazda (oryg. Красная звезда). Przedstawił w niej komunistyczną społeczność Marsjan szykujących się do podboju Ziemi.
Utwory [edytuj]
1908 – Czerwona gwiazda (oryg. Красная звезда)
