Aleksandr Gorszkow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksandr Gorszkow
AGorshkov.JPG
Imię i nazwisko Aleksandr Wiktorowicz Gorszkow
Data i miejsce
urodzenia
8 lutego 1970
Kirowsk, Ukraińska SRR 
Pozycja pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 74 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1988
1989
1990–1991
1992–1994
1994–1995
1996–1997
1997–2001
2002–2003
2004–2008
Stachanoweć Stachanow
SKA Taszkent
SKA Kijów
Nywa Winnica
Czornomorec Odessa
Żemczużyna Soczi
Zienit Petersburg
Saturn Ramienskoje
Zenit Sankt Petersburg
? (?)
28 (1)
76 (3)
72 (6)
33 (0)
36 (5)
115 (20)
46 (4)
77 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1998
2003
 Rosja
 Ukraina
2 (0)
4 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2009–2010
2010
2011
2011
2012
2012
2013
2014–
Zenit-m Sankt Petersburg (asystent)
Zenit Sankt Petersburg (trener Akademii)
Bałtika Kaliningrad
Zenit Sankt Petersburg (trener Akademii)
FK Niżny Nowogród
Ruś Sankt Petersburg
Amkar Perm (asystent)
Saturn Ramienskoje

Aleksandr Wiktorowicz Gorszkow, ros. Александр Викторович Горшков, ukr. Олександр Вікторович Горшков, Ołeksandr Wiktorowycz Horszkow (ur. 8 lutego 1970 w Kirowsku, obwód łuhański, Ukraińska SRR) – rosyjski piłkarz pochodzenia ukraińskiego, grający na pozycji defensywnego pomocnika, reprezentant Rosji i Ukrainy. W 2006 zmienił obywatelstwo ukraińskie na rosyjskie[1].

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem klubu Stachanoweć Stachanow. Następnie występował w pochodzącym z Republiki Uzbeckiej SKA Taszkent, a w 1990 powrócił na Ukrainę i przez 2 lata grał w SKA Kijów w 2. lidze ZSRR. W końcu 1991 roku został piłkarzem Nywy Winnica i w 1992 roku rozpoczął sezon w Wyszczej Lidze. Po 2 latach, w 1994 roku, został zawodnikiem pierwszego składu Czornomorca Odessa. Zarówno w 1995, jak i 1996 roku został wicemistrzem Ukrainy oraz reprezentował barwy klubu z Odessy w rozgrywkach Pucharu UEFA.

W 1996 roku wyjechał do Rosji. Przez dwa sezony grał w Żemczużinie Soczi, dwukrotnie pomagając klubowi w obronie przed spadkiem. W 1997 przeszedł do Zenitu Sankt Petersburg, w którym przez 4,5 roku grał w wyjściowej jedenastce, a największym jego sukcesem w tym okresie było zdobycie Pucharu Rosji w 1999 roku oraz zajęcie 3. miejsca w lidze w 2001 roku. W 2002 przeniósł się do Saturna Ramienskoje i zajął z nim kolejno 6. i 7. miejsce w 2003 roku. W 2004 powrócił do Zenitu i w tamtym oraz w 2005 roku był podstawowym zawodnikiem zespołu, a w 2006 był już rezerwowym. W tym okresie dwukrotnie zajął z Zenitem 4. miejsce oraz dotarł do ćwierćfinału Pucharu UEFA w 2007 roku. W 2007 zdobył Mistrzostwo Rosji a w 2008 Puchar UEFA i Superpuchar UEFA. W 2006 w związku z limitem na piłkarzy zagranicznych był zmuszony przyjąć obywatelstwo rosyjskie[2]. W 2008 roku zakończył piłkarską karierę.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1990 SKA Kijów ZSRR  Wtoraja liga ZSRR 34 0
1991 SKA Kijów ZSRR  Wtoraja liga ZSRR 42 3
1992 Nywa Winnica Ukraina  Wyszcza Liha 16 1
1992/93 Nywa Winnica Ukraina  Persza Liha 38 4
1993/94 Nywa Winnica Ukraina  Wyszcza Liha 18 1
1994/95 Czornomorec Odessa Ukraina  Wyszcza Liha 18 0
1995/96 Czornomorec Odessa Ukraina  Wyszcza Liha 15 0
1997 Żemczużina Soczi Rosja  Premier Liga 21 2
1997 Żemczużina Soczi Rosja  Premier Liga 15 3
1997 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 17 5
1998 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 25 4
1999 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 29 3
2000 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 15 2
2001 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 28 6
2002 Saturn Ramienskoje Rosja  Premier Liga 25 2
2003 Saturn Ramienskoje Rosja  Premier Liga 19 2
2004 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 27 2
2005 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 28 0
2006 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga 14 1
2007 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga
2008 Zienit Petersburg Rosja  Premier Liga
Łącznie w Wyszczej Lidze 89 5
Łącznie w Premier Lidze 263 32

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Ukrainy zadebiutował 28 marca 2003 w spotkaniu eliminacyjnym Mistrzostw Europy z Hiszpanią zremisowanym 2:2, strzelając 1 gola. W tamtym roku łącznie rozegrał 4 mecze i zdobył 2 gola i od tego czasu znajduje się poza kadrą narodową. W 1998 rozegrał też 2 gry w reprezentacji Rosji.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

6 marca 2009 rozpoczął karierę trenerską w młodzieżowym klubie Zenitu Sankt Petersburg. 1 czerwca 2010 przeszedł do szkolenia młodzieży w Akademii Piłkarskiej Zenitu. 14 stycznia 2011 objął stanowisko głównego trenera w rosyjskim klubie Bałtika Kaliningrad[3], ale już 1 lutego 2011 powrócił do pracy w Akademii Zenitu. Na początku 2012 roku został wybrany na stanowisko głównego trenera FK Niżny Nowogród[4]. Po nieudanych barażach o wyjście do Rosyjskiej Priemjer-Ligi opuścił klub. Ale już wkrótce, w czerwcu 2012 objął stanowisko głównego trenera beniaminka Drugiej dywizji Ruś Sankt Petersburg[5]. W 2013 pomagał trenować Amkar Perm. W czerwcu 2014 stał na czele odrodzonego klubu Saturn Ramienskoje[6].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

  • wicemistrz Ukrainy: 1995
  • mistrz Rosji: 2007
  • brązowy medalista Mistrzostw Rosji: 2001

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]