Aleksandr Ostrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksandr Ostrowski
Portret autorstwa Wasilija Pierowa, 1871
Portret autorstwa Wasilija Pierowa, 1871
Imiona i nazwisko Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski
(ros. Александр Николаевич Островский)
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1823
Imperium Rosyjskie Moskwa
Data i miejsce śmierci 14 czerwca 1886
Imperium Rosyjskie Szczełykowo
Zawód pisarz, tłumacz, prawnik
Narodowość rosyjska
Język rosyjski
Obywatelstwo rosyjskie
Alma Mater Uniwersytet Moskiewski
Okres 1847-1886
Gatunki dramat
Ważne dzieła Burza
Muzeum artysty Dom-muzeum Ostrowskiego w Szczełykowie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Źródła Aleksandr Ostrowski w Wikiźródłach
Wikicytaty Aleksandr Ostrowski w Wikicytatach

Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski (ros. Александр Николаевич Островский; ur. 31 marca?/12 kwietnia 1823 w Moskwie, Imperium Rosyjskie - zm. 2 czerwca?/14 czerwca 1886 w Szczełykowie, Imperium Rosyjskie) – rosyjski pisarz-dramaturg, twórca rosyjskiej komedii rodzajowej, dyrektor teatru cesarskiego w Moskwie. Autor sztuk społeczno-obyczajowych z życia kupiectwa moskiewskiego, dramatów historycznych oraz komedii satyrycznych. Nazywany "ojcem rosyjskiego teatru realistycznego", wywarł duży wpływ na współczesną mu dramaturgię i teatr[1]. Klasyk literatury rosyjskiej.

Wybrana twórczość[2][edytuj | edytuj kod]

  • 1847 - Siemiejnaja kartina (ros. Семейная картина) - debiut literacki
  • 1849 - Kruk krukowi oka nie wykole (inne nazwy: Bankrut; Do wójta nie pójdziemy; Trafił swój na swego[3]; ros. Свои люди — сочтёмся)
  • 1856 - Intratna posada lub Łapownicy (ros. Доходное место)
  • 1864, 1885 - Wojewoda (ros. Воевода)
  • 1866 - Dmitrij Samozwaniec (ros. Дмитрий самозванец)
  • 1868 - I koń się potknie (inne nazwy: Koń ma cztery nogi, a też się potknie; Pamiętnik szubrawca własnoręcznie przez niego napisany; Pamiętnik szubrawca, własną ręką napisany; Pamiętnik szubrawca; Nasz człowiek[4]; ros. На всякого мудреца довольно простоты)
  • 1860 - Burza (ros. Гроза) - polskie tłumaczenie Jerzy Jędrzejewicz
  • 1863 - Pechowe dni (ros. Тяжелые дни)
  • 1868 - Gorące serce (ros. Горячее сердце)
  • 1869 - Wściekłe pieniądze lub Szalone pieniądze (ros. Бешеные деньги)
  • 1870 - Las (ros. Лес)
  • 1874 - Późna miłość (ros. Поздняя любовь)
  • 1875 - Wilki i owce (ros. Волки и овцы)
  • 1877 - Małżeństwo Bieługina (ros. Женитьба Белугина)
  • 1878 - Panna bez posagu (ros. Бесприданница)
  • 1878 - Ostatnia ofiara (ros. Последняя жертва)
  • 1882 - Talenty i wielbiciele (ros. Таланты и поклонники)
  • 1884 - Niewinni winowajcy (inne nazwy: Grzesznicy bez winy; Bez winy winni[5]; ros. Без вины виноватые)

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Źródła w języku angielskim

Źródła w języku rosyjskim