Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski
 |
Ten artykuł od 2010-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski (ros. Алекса́ндр Никола́евич Остро́вский) rosyjski pisarz dramatyczny, twórca rosyjskiej komedii rodzajowej (ur. 12 kwietnia 1823 w Moskwie, zm. 14 czerwca 1886 w Szczełykowie ), dyrektor teatru cesarskiego w Moskwie.
Dzieciństwo spędził na Zamoskwarjeczu ( jest to dzielnica kupiecka - dzięki czemu doświadczenie dziecinne mógł wykorzystać w swojej twórczości literackiej). W 1840 roku ukończył Gimnazjum Gubernialne, potem wstąpił na kierunek prawniczy Uniwersytetu Moskiewskiego. Jest autorem 47 sztuk. W swych utworach scenicznych przedstawiał znane sobie z życia obyczaje kupiectwa rosyjskiego. Należał do "młodej redakcji", która skupiona wokół pisma Moskwitianin.W 1854 roku upada "młoda redakcja" i Aleksander Ostrowski związuje się pismem Sowriemeinik.Jego pierwsza sztuka „Do wójta nie pójdziemy” (1849) tak obraził kupiectwo moskiewskie, że autor został zwolniony ze służby rządowej i oddany pod nadzór policji. Później powstawały utwory: „Ubóstwo nie grzech” (1854), „Burza” (1862), najgłośniejszy jego utwór, w którym przedstawił świat urzędniczy, zdeklasowaną szlachtę, życie aktorskie. Inne utwory to: „Biedna narzeczona”, „Ciężkie dni”, „Gorące serca”, „Las”, „Późna miłość”. Mniej miał powodzenia w dramacie historycznym (m.in. „Łżedymitr” (1867)).
Zbiorowe wydanie jego dzieł powstało w (1910) i obejmowało 10 tomów.
