Aleksandra Sachsen-Altenburg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksandra portret autorstwa Franza Ksawerego Winterhaltera, 1850 rok

Aleksandra Fryderyka Henrietta von Sachsen-Altenburg (ur. 8 lipca 1830 w Altenburg; zm. 6 lipca 1911 w Petersburgu) – piąta córka Józefa Jerzego Fryderyka Ernesta Karola, księcia Saksonii-Altenburga oraz jego żony Amelii Wirtemberskiej. Wielka księżna rosyjska.

Aleksandra Józefówna z mężem i dziećmi.

Aleksandra wyszła za mąż za wielkiego księcia Konstantyna Mikołajewicza Romanowa, drugiego syna cara Rosji Mikołaja I, w październiku 1848 roku. Po przejściu na prawosławie otrzymała imiona: Aleksandra Józefowna. Aleksandra i Konstantyn mieli sześcioro dzieci:

W 1862 r. Konstanty Mikołajewicz Romanow został mianowany namiestnikiem Królestwa Polskiego, który w 1863 r. zarządził przeprowadzenie branki do wojska rosyjskiego, co przyspieszyło wybuch powstania styczniowego.

Długie lata małżeństwo Aleksandry i jej męża było udane. Jednak po pewnym czasie Konstanty zaczął zdradzać żonę, gdy na Krymie poznał balerinę Annę Wasiljewnę Kuzniecową, z którą miał kilkoro dzieci. Aleksandra bardzo to przeżywała. Miała obsesję na punkcie swojego wyglądu, stale porównywała się do cesarzowej Elżbiety.

W ostatnich latach swojego życia wielki książę Konstanty był sparaliżowany, a Aleksandra nie chciała się zgodzić na widzenie męża z kochanką i ich wspólnymi dziećmi. Jednak gdy Anna umarła na szkarlatynę, Aleksandra posłała mężowi telegram kondolencyjny.

Wielka księżna Aleksandra zmarła w 1911 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Charlotte Zeepvat - Zmierzch Romanowów, Bellona