Aleksiej Antonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksiej Inokientiewicz Antonow
Алексей Иннокентьевич Антонов
Gen. armii Aleksiej Antonow w 1945
Gen. armii Aleksiej Antonow w 1945
generał armii generał armii
Data i miejsce urodzenia 15 września 1896
Grodno,  Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 18 czerwca 1962
Moskwa,  ZSRR
Przebieg służby
Lata służby 19161918 (Armia Imperium Rosyjskiego)
19191962 (Armia Czerwona)
Siły zbrojne Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Red star.svg Armia Czerwona
Stanowiska szef sztabu Frontów: Południowego, Północnokaukaskiego, Zakaukaskiego, szef sztabu Czarnomorskiej Grupy Wojsk, szef Sztabu Generalnego RKKA i Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna domowa w Rosji,
II wojna światowa:
Odznaczenia
Order Zwycięstwa
Order Lenina Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Czerwonego Sztandaru Order Suworowa I klasy Order Suworowa I klasy Order Kutuzowa I klasy Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Czerwonego Sztandaru (Mongolia) Order św. Anny IV klasy (Imperium Rosyjskie) Order Białego Lwa I klasy (Czechosłowacja) Krzyż Wojenny (Czechosłowacja) Krzyż Komandorski Legii Honorowej (Francja) Krzyż Wojenny (Francja) Order Partyzanckiej Gwiazdy I klasy (Jugosławia) Krzyż Wielki Orderu Wojennego Virtuti Militari (Polska) Wielka Komandorska Legia Zasługi (USA)

Aleksiej Inokientiewicz Antonow (ros. Алексей Иннокентьевич Антонов, ur. 15 września 1896 w Grodnie, zm. 18 czerwca 1962 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii, szef Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, szef Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie oficera. Matka była pochodzenia polskiego, i w latach dziecinnych rozmawiał i po rosyjsku, i po polsku. Ukończył Pawłowską Szkołę Wojskową w 1916. Uczestniczył w I wojnie światowej w stopniu chorążego. W maju 1918 zdemobilizowany, pracował jako urzędnik w Piotrogrodzie. Od kwietnia 1919 wcielony do Armii Czerwonej. Uczestnik wojny domowej na Froncie Południowym na stanowisku szefa sztabu brygady.

Po wojnie domowej przeszedł służbę od szefa sztabu brygady do szefa sztabu okręgu wojskowego. W 1931 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego w Moskwie, w 1933 fakultet operacyjny tej akademii, a w 1937 Akademię Sztabu Generalnego. W latach 1938–1940 wykładowca w akademii wojskowej.

Po napaści Niemiec na ZSRR, od sierpnia 1941 służył na stanowiskach szefa sztabu Frontu Południowego, Północno-Kaukaskiego, Zakaukaskiego i Czarnomorskiej Grupy Wojsk. Od grudnia 1942 był I zastępcą szefa Sztabu Generalnego, a od lutego 1945 szefem Sztabu Generalnego RKKA. Uczestniczył w konferencjach w Jałcie i Poczdamie. W latach 1948–1954 był I zastępcą i dowódcą Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. Od kwietnia 1954 I był zastępcą szefa Sztabu Generalnego, a od maja 1955 szefem sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego.

W 1956 poślubił Olgę Liepieszyńską, primabalerinę Teatru Bolszoj[1]. Zmarł 18 czerwca 1962 w Moskwie i został pochowany pod murem kremlowskim na Placu Czerwonym.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Olga Lepeshinskaya (ang.) telegraph.co.uk, 23 grudnia 2008 [dostęp 2011-08-21]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 2., Moskwa 1970
  • Radziecka encyklopedia wojskowa, Moskwa
  • (niem.) Heerführer des Großen Vaterländischen Krieges 1941–1945. 1. Auflage, Militärverlag der DDR 1978, 1. Halbband, s. 7-44