Aleksiej Suetin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksiej Suetin
Suetin 1995 Bad Liebenzell.jpg
Aleksiej Suetin, 1995
Państwo  ZSRR
 Rosja
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1926
Kirowohrad
Data i miejsce śmierci 10 września 2001
Moskwa
Tytuł szachowy arcymistrz (1965)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Aleksiej Suetin (ros. Алексей Степанович Суэтин, ur. 16 listopada 1926 w Kirowohradzie, zm. 10 września 2001 w Moskwie) – rosyjski szachista i teoretyk, arcymistrz od 1965 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 50. i 60. wielokrotnie uczestniczył w finałach mistrzostw Związku Radzieckiego, dwukrotnie (1963, 1965) zajmując IV miejsca. W 1955 r. wystąpił w reprezentacji ZSRR w rozegranych w Lyonie drużynowych mistrzostwach świata studentów, zdobywając dwa złote medale (wspólnie z drużyną oraz za indywidualny wynik na IV szachownicy)[1]. Uczestniczył w wielu międzynarodowych turniejach, zwyciężając bądź dzieląc I miejsca w m.in. Sarajewie (1965, turniej Bosna), Kopenhadze (1965), Užicach (1966), Hastings (1967/68), Hawanie (1969, memoriał Jose Raula Capablanki), Albenie (1970), Kecskemet (1972), Lublinie (1976) oraz Dubnej (1979). W 1974 r. wystąpił w memoriale Akiby Rubinsteina w Polanicy-Zdroju, zajmując III miejsce[2]. W 1996 r. zwyciężył w mistrzostwach świata "weteranów" (zawodników powyżej 60. roku życia)[3].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1971 r., z wynikiem 2560 punktów dzielił wówczas 28-31. miejsce na światowej liście FIDE[4].

Suetin był autorem książek i artykułów poświęconych teorii debiutów oraz grze środkowej. Wiele z jego wydawnictw zostało przetłumaczonych na język angielski i niemiecki, jak również na polski.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Schachlehrbuch für Fortgeschrittene, 1975, Sportverlag Berlin
  • Typische Fehler, 1980, Sportverlag Berlin
  • Caro-Kann bis Aljechin-Verteidigung, 1983, Sportverlag Berlin
  • Schachstrategie der Weltmeister, 1983, Sportverlag Berlin
  • Erfolgreich eröffnen, 1987, Sportverlag Berlin
  • Das Schachgenie Paul Keres, 1987, Sportverlag Berlin
  • Schachtraining, 1988, Sportverlag Berlin
  • Das Schachgenie Botwinnik, 1990, Sportverlag Berlin
  • Angreifen mit Wolga-Gambit, 1990, Sportverlag Berlin
  • Stunde der Sekundanten, 1995, Verlag Bock und Kübler, Berlin
  • David Bronstein, 1996, Verlag Bock und Kübler, Berlin

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]