Aleksy Aleksiejewicz Romanow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Aleksy Aleksiejewicz Romanow (ros. Алексей Алексеевич; ur. 15 lutego 1654 - zm. 17 stycznia 1670) - carewicz rosyjski, następca tronu, czwarte dziecko (drugi syn) Aleksego Michajłowicza i Marii Miłosławskiej.

Odebrał gruntowne wykształcenie, interesował się filozofią, językami obcymi, do nauki wykazywał wielkie zdolności. Pretendował do tronu polskiego po abdykacji Jana Kazimierza. Przybyłe polskie poselstwo 13-latek podjął przemową wygłoszoną częściowo w języku łacińskim, częściowo zaś w polskim.

Podobnie jak młodszy brat Fiodor Aleksiejewicz, był jednak słabego zdrowia. Zmarł niespodziewanie w wieku 16 lat. Nagły zgon carewicza sprzyjał pojawieniu się samozwańców. Stieńka Razin próbował wykorzystać tę sytuację i rozpuszczając pogłoski o rzekomej ucieczce carewicza do swego obozu, liczył na poparcie chłopstwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]