Aleksy Razumowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Aleksy Razumowski

Aleksy Grigoriewicz Razumowski (ur. 17 marca 1709 w wiosce Lemiesze koło Czernihowa, zm. 6 lipca 1771) w Sankt Petersburgu) – feldmarszałek rosyjski, członek rosyjskiej akademii nauk.

Z pochodzenia Kozak zaporoski, syn Grigorija Jakowlewicza Rozuma (zm. 1730) był śpiewakiem w kaplicy dworskiej, gdzie poznał carycę Elżbietę Piotrowną Romanową i został jej kochankiem, nazywanym "Nocnym imperatorem Rosji". Prawdopodobnie był także mężem carycy, ale po jej śmierci na żądanie Katarzyny II spalił związane z tym dokumenty.

W 1744 od cesarza Karola VII otrzymał tytuł hrabiego Rzeszy, w 1756 został feldmarszałkiem. Razumowski nie był zainteresowany polityka, chociaż często wspomagał kanclerza Rosji Aleksego Bestużewa-Riumina. Został też odznaczony Orderem Orła Białego[1]. Za wskazówką Aleksego jego młodszy brat, 18-letni Cyryl Razumowski został wybrany prezydentem Rosyjskiej Akademii Nauk i urząd ten pełnił przez ponad pięćdziesiąt lat w latach 1746-1798.

Współfundator soboru Narodzenia Matki Bożej w Kozielcu[2].

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 176.
  2. [kozeletslife.com/index.php?option=com_content&view=article&id=348:-i-i&catid=43:2010-04-29-20-52-40&Itemid=13 СОБОР РIЗДВА БОГОРОДИЦI]