Aleksy Razumowski
 |
Ten artykuł od 2010-08 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Aleksy Grigoriewicz Razumowski (ur. 17 marca 1709 w wiosce Lemiesze koło Czernihowa, zm. 6 lipca 1771) w Sankt Petersburgu) – feldmarszałek rosyjski, członek rosyjskiej akademii nauk.
Z pochodzenia Kozak zaporoski, syn Grigorija Jakowlewicza Rozuma (zm. 1730) był śpiewakiem w kaplicy dworskiej, gdzie poznał carycę Elżbietę Piotrowną Romanową i został jej kochankiem, nazywanym "Nocnym imperatorem Rosji". Prawdopodobnie był także mężem carycy, ale po jej śmierci na żądanie Katarzyny II spalił związane z tym dokumenty.
W 1744 od cesarza Karola VII otrzymał tytuł hrabiego Rzeszy, w 1756 został feldmarszałkiem. Razumowski nie był zainteresowany polityka, chociaż często wspomagał kanclerza Rosji Aleksego Bestużewa-Riumina. Został też odznaczony Orderem Orła Białego[1]. Za wskazówką Aleksego jego młodszy brat, 18-letni Cyryl Razumowski został wybrany prezydentem Rosyjskiej Akademii Nauk i urząd ten pełnił przez ponad pięćdziesiąt lat w latach 1746-1798.
Współfundator soboru Narodzenia Matki Bożej w Kozielcu[2].
