Alenia C-27J Spartan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
C-27J Spartan
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Alenia Aeronautica
Typ samolot transportowy
Załoga 2 lub 3
Historia
Data oblotu wrzesień 1999
Lata produkcji 2004-
Egzemplarze 57
Liczba wypadków
 • w tym katastrof
0
0
Dane techniczne
Napęd 2 silniki turbośmigłowe Rolls-Royce AE2100-D2A
Moc każdy 4640 KM (3460 kW)
Wymiary
Rozpiętość 28,7 m
Długość 22,7 m
Wysokość 10,5 m
Powierzchnia nośna 82 m²
Masa
Własna 17 000 kg
Startowa 30 500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 602 km/h
Prędkość przelotowa 583 km/h
Prędkość minimalna 194 km/h
Pułap praktyczny 9144 m
Zasięg 4260 km (z 6t ładunku)
1852 km (z 10t ładunku)
Dane operacyjne
Liczba miejsc
60 żołnierzy lub 46 spadochroniarzy lub 36 noszy
Przestrzeń ładunkowa
11 500 kg
Użytkownicy
USA, Włochy, Grecja, Rumunia, Maroko, Meksyk, Bułgaria, Litwa
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Alenia C-27J Spartanwłoski średni samolot transportowy, wersja rozwojowa Aeritalia G.222, stworzony przez Alenia Aeronautica we współpracy z Lockheed Martin, wykorzystując doświadczenia przy budowie C-130J Super Hercules. Od maszyny Lockheeda zapożyczono nowy szklany kokpit oraz wzmocniony wariant sześciołopatkowych silników Rolls-Royce AE 2100. W porównaniu do G.222 uzyskano 35% większy zasięg oraz 15% większą prędkość, także udźwig wzrósł z 9 do 11,5 tony. Nazwę samolotu zapożyczono z oznaczenia C-27A Spartan, czyli G.222 w służbie USA.

W 2000 roku samolot był oferowany w przetargu Sił Powietrznych RP na następcę An-26, maszyna nie została dopuszczona do negocjacji, ponieważ nie posiadała potrzebnych certyfikatów, a Włosi nie byli w stanie sprostać terminowi dostaw. Zdecydowano się na tańszą o jedną trzecią, już produkowaną CASA C-295,[1], oprócz różnicy cen C-27 w porównaniu do C-295 ma lepsze parametry w: zasięg większy o 300 km, udźwig o 2 tony, prędkość maksymalna o 120 km/h oraz wyższą kabinę, C-295 ma natomiast dłuższą kabinę, większą przestrzeń ładunkową oraz wymaga krótszych pasów startowych. Od tego czasu Alenia zdołała wygrać osiem kontraktów eksportowych, głównie w Europie, na 49 C-27J. Największe zamówienie dla USA na 21 sztuk, z zapotrzebowaniem na 38 maszyn, zostało wstrzymane po dostarczeniu 13 sztuk z powodu oszczędności. 12 sztuk wyprodukowano dla rodzimych wojsk lotniczych, podnosząc łączną sprzedaż do 62 sztuk, hiszpańska CASA od 1999 do 2013 sprzedała 121 swoich C-295. Alenia realizuje obecnie produkcję 10 Spartanów dla Australii. Wśród potencjalnych odbiorców samolotu w przyszłości są Kanada, Indie, Filipiny, Tajwan i Słowacja.

Użytkownicy[edytuj | edytuj kod]

 Australia (0)
 Bułgaria (3)
  • Bułgarskie Siły Powietrzne W 2006 zamówiły 5 C-27J, ale z powodu problemów finansowych Sofii kontrakt anulowano po dostarczeniu trzeciej maszyny. Trzeci egzemplarz odebrano 31 marca 2011.[4]
 Czad (0)
 Grecja (8)
  • Polemiki Aeroporia: Zakupiły 12 maszyn w 2003 za 272,72 mln USD i były pierwszym użytkownikiem samolotu, ich dostawy rozpoczęto w 2005, dostarczono 8, w związku z cięciami zrezygnowano z ostatnich 4.
 Litwa (3)
 Maroko (4)
  • Zakupiono 4 C-27J dla tamtejszych sił powietrznych za łącznie 130 mln Euro.
 Meksyk (4)
 Peru (0)
 Rumunia (6)
  • Forţele Aeriene Române: 7 grudnia 2007 zamówiono 7 C-27J za 308 mln USD[7], dostarczono sześć, pierwszego Spartana odebrano 12 kwietnia 2010.[8]
 Stany Zjednoczone (21)
 Włochy (12)
  • Aeronautica Militare: Wykorzystują 12 maszyn dostarczonych w latach 2007-2009 (z sondą do pobierania paliwa w locie).

Podobne samoloty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]