Alessandro Albani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alessandro Albani
Kardynał diakon
Alessandro Albani
Kraj działania  Państwo Kościelne
Data i miejsce urodzenia 15 października 1692
Urbino
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1779
Rzym
Protodiakon
Okres sprawowania 1747–1779
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Kreacja kardynalska 16 lipca 1721
Innocenty XIII
Kościół tytularny Santa Maria in Via Lata

Alessandro Albani (ur. 15 października 1692 w Urbino − zm. 11 grudnia 1779 w Rzymie) − włoski kardynał. Bratanek papieża Klemensa XI (1700-1721) i brat kardynała Annibale Albani.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo wybrał karierę wojskową i w 1707 został dowódcą pułku dragonów w armii papieskiej. Na prośbę Klemensa XI wstąpił do stanu duchownego, prowadził jednak świecki tryb życia, przysparzając tym papieżowi wiele problemów. W 1718 został sekretarzem Memoriałów, a rok później klerykiem Kamery Apostolskiej. W 1720 Klemens XI wysłał go z misją dyplomatyczną do Wiednia w celu negocjowania zwrotu Państwu Papieskiemu terytorium Comacchio.

Następca Klemensa XI, Innocenty XIII na konsystorzu 16 lipca 1721 mianował go kardynałem diakonem Sant’Adriano al Foro, udzielając dyspensy z racji obecności jego brata w Kolegium Kardynalskim oraz braku niższych święceń. Dopiero w grudniu 1721 przyjął święcenia subdiakonatu. Kardynał-protektor Królestwa Sardynii od 1727. Opat komendatoryjny Nonantola od 1730 roku. Uczestniczył w konklawe 1724, 1730, 1740, 1758, 1769 i 1774-75. Jako kardynał-protodiakon (od 1747) ogłaszał wybór i koronował papieży Klemensa XIII (w 1758), Klemensa XIV (w 1769) i Piusa VI (w 1775). Działał jako cesarski ambasador w Rzymie (1744-1748 i 1756-1779) oraz protektor Rzeszy Niemieckiej (od 1765), jednak począwszy od pontyfikatu Klemensa XIV (1769-74) sprzymierzył się z partią Gorliwych w Kolegium Kardynalskim, która sprzeciwiała się wpływom świeckich monarchów na działalność Kościoła i broniła Towarzystwa Jezusowego przed atakami. Od 1761 r. pełnił urząd bibliotekarza Św. Kościoła Rzymskiego. Był także patronem sztuk, w 1760 wybudował w Rzymie pałac rodowy Villa Albani, do którego sprowadził wiele dzieł sztuki antycznej. Zmarł w wieku 87 lat i został pochowany w rodzinnym grobie w rzymskim kościele S. Sebastiano fuori le mura.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]