Alessandro Longhi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret Jacopa Gradenigo (1778-81)
Wikimedia Commons

Alessandro Longhi, właśc. Alessandro Falca (ur. 1733 w Wenecji, zm. 1813 tamże) – wenecki malarz i grafik okresu rokoka, portrecista, syn Pietra Longhiego.

Uczył się u swego ojca i Giuseppe Nogariego. Malował przede wszystkim portrety. W grafikach reprodukował sceny rodzajowe swego ojca. W 1762 opublikował "Compendio della vite de pittori veneziani istorici" (Krótki zbiór żywotów weneckich malarzy) z własnymi akwafortami portretów artystów.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Giuseppe Chiribiri jako cherubin – 83,5 x 65 cm, Ca' Rezzonico, Wenecja
  • Katarzyna Penza (ok. 1760), 60,4 x 48,3 cm, National Gallery w Londynie
  • Portret Carla Goldoniego (1762), 125 x 105 cm, Casa Goldoni, Wenecja
  • Portret damy (ok. 1770), 100 x 80 cm, Galeria Uffizi, Florencja
  • Portret Jacopa Gradenigo (1778-81), 233 x 137 cm, Museo Civico, Padwa
  • Portret urzędnika (1780-80), Galeria Uffizi, Florencja

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]