Alessandro Marcello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alessandro Marcello

Alessandro Ignazio Marcello (ur. 1 lutego 1673, zm. 19 czerwca 1747) – szlachcic wenecki; parał się muzyką, poezją, filozofią i matematyką.

Skomponował wiele koncertów, w tym 6 koncertów na obój zatytułowanych La Cetra. Komponował wiele pod pseudonimem Eterio Stinfalico, którego używał również jako członek prestiżowej Akademii Arkadyjskiej.

Alessandro Marcello był w dużym stopniu dyletantem muzycznym w dawnym znaczeniu tego słowa, które oznaczało przede wszystkim miłośnika danej dziedziny wiedzy. Jego doskonała pozycja finansowa nie zmuszała go do zarabiania na swej muzyce. Zasadniczym celem komponowania były koncerty w jego demu Palazzo Marcello, w których brali udział zaproszeni arystokraci. Ponieważ nie byli oni profesjonalnymi muzykami, Marcello unikał skomplikowania technicznego i muzycznej wirtuozerii; niemniej jednak jego utwory do dziś są dostępne wyłącznie dla bardzo wprawnych wykonawców. Pod względem estetycznym kompozycje Marcella należą do najwyższej klasy dzieł powstałych w epoce późnego baroku włoskiego.

Brat Alessandra Benedetto Marcello również był kompozytorem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Grove Concise Dictionary of Music, Oxford University Press, 1994
  • Héliane Derégis: Alessandro Marcello nel terzo centenario della nascita. (Venezia 1669-1747). Sei cantate da camera. (= Historiae musicae cultores; 26). Olschki, Florenz 1969
  • Eleanor Selfridge-Field: The music of Benedetto and Alessandro Marcello. A thematic catalogue, with commentary on the composers, repertory and sources. Clarendon Press, Oxford 1990, ISBN 0-19-316126-5