Alexander Carl Otto Westphal
Alexander Carl Otto Westphal (ur. 18 maja 1863 w Berlinie, zm. 9 stycznia 1941 w Bonn) – niemiecki lekarz, psychiatra i neurolog.
Życiorys [edytuj]
Syn Carla Westphala (1833-1890) i jego żony Clary z domu Mendelssohn.
Studiował medycynę w Heidelbergu i Berlinie, tytuł doktora medycyny otrzymał w Berlinie w 1888. Następnie był asystentem Wilhelma Heinricha Erba i Hansa Curschmanna w Lipsku. W 1892 został ordynatorem oddziału chorób neurologicznych kliniki Charité u Friedricha Jolly'ego, w 1894 roku specjalizował się w neurologii i psychiatrii. W 1902 przyjął propozycję Uniwersytetu w Greifswaldzie i został profesorem nadzwyczajnym na tamtejszej katedrze neurologii, w 1904 został profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie w Bonn. W 1928 przeszedł na emeryturę[1].
Jego uczniami byli m.in. Otto Lowenstein[2] i Max Mikorey[3].
Dorobek naukowy [edytuj]
Westphal zajmował się m.in. moczówką prostą, białaczkami i różnorodnymi zagadnieniami neuropsychiatrycznymi. Upamiętniają go nazwy zespołu Westphala-Piltza (odruchu źrenicznego Westphala-Piltza) i zespołu Westphala-Bernharda (pierwotne bliznowate zwężenie brodawki Vatera).
Przypisy
- ↑ Jürgen Peiffer: Hirnforschung in Deutschland 1849 bis 1974: Briefe zur Entwicklung von Psychiatrie und Neurowissenschaften sowie zum Einfluss des politischen Umfeldes auf Wissenschaftler. Springer, 2004, s. 1123, seria: Schriften der Mathematisch Naturwissenschaftlichen Klasse der Heidelberger Akademie der Wissenschaften. ISBN 3540406905.
- ↑ HS. Thompson. Otto Lowenstein, pioneer pupillographer. „Journal of Neuro-Ophthalmology”. 25 (1), s. 44-49, 2005. PMID 15756134.
- ↑ Weidmann M. Professor Dr. med. Max Mikorey - Leben und Werk eines Psychiaters an der Psychiatrischen und Nervenklinik der Ludwig-Maximilians-Universität München
